هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از اهمیت شناخت ارزشهای واقعی و عشق حقیقی سخن میگوید. شاعر بیان میکند که تنها کسانی که میتوانند سفیدی را از سیاهی تشخیص دهند، قادر به درک زیبایی و ارزش معشوق هستند. همچنین، اشارهای به گذرا بودن فرصتها و اهمیت استفاده از آنها دارد. در نهایت، شعر به این نکته میپردازد که عشق میتواند فرد را از گدایی به پادشاهی برساند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و اخلاقی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۶۷ - گر ای دل بر طریق عذرخواهی
گر ای دل بر طریق عذرخواهی
به راهش سر نهادی سر به راهی ۱
کسی قدر رخ و زلفت شناسد
که بشناسد سفیدی از سیاهی ۲
که بخشد روشنی گفتی شبت را
چو گفتی بر تو می ماند که ماهی ۳
چو مه چندین مناز از خرمن حسن
که زود آن فرصتی آید که کاهی ۴
گداییِّ تو می خواهد خیالی
تو گر خواهی و گرنه پادشاهی ۵
به راهش سر نهادی سر به راهی ۱
کسی قدر رخ و زلفت شناسد
که بشناسد سفیدی از سیاهی ۲
که بخشد روشنی گفتی شبت را
چو گفتی بر تو می ماند که ماهی ۳
چو مه چندین مناز از خرمن حسن
که زود آن فرصتی آید که کاهی ۴
گداییِّ تو می خواهد خیالی
تو گر خواهی و گرنه پادشاهی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۶ - کجا باشد چو می روشن ضمیری
گوهر بعدی:شماره ۳۶۸ - گر تو ای شمع شبی هم نفس من باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
