شماره ۳۷۵ - منم و بادیهٔ عشق و دل آگاهی

منم و بادیهٔ عشق و دل آگاهی
کس به جایی نرسد جز به چنین همراهی ۱

بیش در خرمنم آتش مزن ای ماه و بترس
که برآید ز منِ سوخته خرمن آهی ۲

سالها شد که به سودای همین بیمارم
که شوی رنجه به پرسیدن من گه گاهی ۳

ای مه نو به جمالت که بدین خرسندم
که ببینم به شبی روی تو در هر ماهی ۴

گر بخواهد لب تو دل ز خیالی و تو نیز
بر همین باش که به زاین نبود دلخواهی ۵