شماره ۷ - ما که بردیم بسر مرحله مهر و وفا را

ما که بردیم به سر مرحله ی مهر و وفا را
از چه ای عشق رعایت نکنی خدمت ما را ۱

هر که سودای تو دارد سر خود گو نبخارد
سپر از دیده کنند اهل وفا تیر جفا را ۲

ای گروهی که ندارید به دل درد محبت
در قیامت چه بگوئید چو خوانند شما را ۳

به قمار غم عشق تو دهم نقد دل و دین
پاک بازان تو بازند چنین نرد وفا را ۴

دلم از چشم تو دارد به جهان چشم عنایت
وه که بیمار طلب کرده زبیمار دوا را ۵

دردمند شمرد راحت جان رنج محبت
تاج سر می شمرد عاشق تو تیغ بلا را ۶

دل مجروح من از باد صبا داشت شکایت
زانکه در زلف تو ره نیست بجز باد صبا را ۷

گر خلد خار به پایش به سر آید به تکاپو
طالب کعبه شناسد به طلب کی سر و پا را ۸

جای در کعبه ی دل از چه دهی نقش بتان را
هان مکدر چه کنی آینه ی صنع خدا را ۹

نبری ره به طریقت نروی سوی حقیقت
اگر ای شیخ متابع شده ای نفس و هوا را ۱۰

مهر آشفته فزون گشت چو سرزد خط سبزش
اندرین سبزه ببین خاصیت مهر و گیا را ۱۱