شماره ۶ - بگشت باغ و گلستان مخوان مرا یارا

به گشت باغ و گلستان مخوان مرا یارا
که کرده کوی تو فارغ ز بوستان ما را ۱

ز ناشکیبی بلبل مرنج ای گل از آنک
پسند کس نکند عاشق شکیبا را ۲

اگر به منظر زیبا نظر حرام بود
بگوی کز چه خدا ساخت روی زیبا را ۳

گه از هجوم مگس گه زمشتری نالد
شکر فروش برای چه پخت حلوا را ۴

بگرد قامت تو فاخته زند کوکو
اگر به باغ دهی جلوه سرو بالا را ۵

اگر به باغ و به صحرا تو نیستی با ما
کنی چو چشمه سوزن به چشم صحرا را ۶

اگر شکایت لیلی کنی نه ی مجنون
نه وامق است که نالد جفای عذرا را ۷

برفت معجز عیسی زدیده ی مردم
خدای را بگشا باز لعل گویا را ۸

به غارت دل آشفته پارسی تر کیست
که برده است به تاراج ملک یغما را ۹

اگر تو پرده بگیری زچهره در شب داج
چو روز عید شمارم شبان یلدا را ۱۰

بتان به مجمر رخساره عود زلف نهند
که آتشی نفزایند دیگ سودا را ۱۱

ز بلبلان عجبی نیست گر به فصل بهار
ز شور گل به چمن افکنند غوغا را ۱۲

ز عندلیب شنیدن سزاست قصه ی گل
شنو ز گفته ی درویش مدح مولا را ۱۳