شماره ۸۶ - ای برق خانه سوز که ابرت بود رکیب

ای برق خانه سوز که ابرت بود رکیب
صبرم بود ز آب درین شعله بی شکیب ۱

باری وفا اگر نکنی کم مکن بتا
از مدعی عنایت و از دوستان عتیب ۲

هر ساله حاجیان به حجاز آورند روی
عشاق راست روز و شبان روی در حبیب ۳

گر خود کتاب قتل من آمد به خط یار
از شوق جان ببازم و بر سر نهم کتیب ۴

مهرت عیان زآینه جان دل مرا
چون می کز آبگینه بپوشی بر او حجیب ۵

پنجه هزار ساله که روز قیامت است
شام فراق بشکندش صولت از نهیب ۶

گلزار معنویست سراپا بتم که هست
خندان چو غنچه تازه چو گل سرخ رو چو سیب ۷

زیب و طر از جامه توئی ای بت طراز
گر نیکوان ز جامه ی زرین کنند زیب ۸

میزان عقل قدر تو سنجید با سپهر
این در فراز کفه و آن ماند در نشیب ۹

از فیض لعل ساقی کوثر به روزگار
آشفته راست نکته ی شیرین دلفریب ۱۰

شاه قمر رکاب علی شهسوار قدس
کاو را بود قضا و قدر پیرو رکیب ۱۱