شماره ۱۲۸ - بیا و پرده برانداز از جمال ای دوست

بیا و پرده برانداز از جمال ای دوست
به عاشقان بنما حسن لایزال ای دوست ۱

بتا ز عاشق صادق مپوش روی جمیل
چرا که آینه شد مظهر جمال ای دوست ۲

مرا که در سم گلگون تو نشد سر خاک
چگونه سر به در آرم ز انفعال ای دوست ۳

حضور غیر به کویت ملالت از چه دهد
که در بهشت ندیده است کس ملال ای دوست ۴

به احتمال وفا عمرها به سر بردم
نمانده است دگر جای احتمال ای دوست ۵

سواد چشم من آن خال و زلف رشته جان
کجا ز ره بردم کس به زلف و خال ای دوست ۶

مرا دو هفته مها بی‌تو صبر هفته نبود
چه شد که کار کشیده به ماه و سال ای دوست ۷

درآ به خانه‌ام ای ماه مشتری غبغب
برآر کوکب آشفته از وبال ای دوست ۸

اگر مسیح که محتاج یکدم از لب تست
و گر که خضر بود تشنه زلال ای دوست ۹

پناه ماست در آستان حضرت تو
اگر چه هست مرا خصم بدسگال ای دوست ۱۰

اگر زمانه پلنگ افکنست و روبه باز
بگیر سلسله سر ذوالجلال ای دوست ۱۱

کنونکه پیر مغانم ز اهل میکده خواند
به جام جم ندهد کاسه سفال ای دوست ۱۲

مزن دلا در دیگر به هرزه بهر طلب
که نیست در دو جهان جز علی و آل ای دوست ۱۳