هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، زیباییهای عشق و تأثیرات عمیق آن بر روح و روان انسان را توصیف میکند. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند نگار، آتش، و باده، به بیان حالات مختلف عشق و دلباختگی میپردازد. همچنین، اشارهای به ناپایداری دنیا و ارزش پایبندی به عشق حقیقی دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها مانند باده و میخانه ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشند.
شماره ۱۶۵ - هر غیر که بنگری زیار است
هر غیر که بنگری زیار است
این نقش و نگار از نگار است ۱
سر پنجه آن نگار ساده
از خون جهانیان نگار است ۲
هرگز خطر گهر ندارد
هر کو که زبحر برکنار است ۳
آتش نه قرارگاه هندوست
زلفین تو از چه بیقرار است ۴
نقصان نکند چو زر در آذر
هر کس که بعشق پایدار است ۵
درمان نپذیرد از طبیبان
آن دل که زدرد تو فکار است ۶
گویند دل است منزل عشق
دل رفته و عشق بر قرار است ۷
آشفته زجام عشق سر خویش
نه مست چنان نه هوشیار است ۸
از میکده علی بکش می
کان باده خالی از خمار است ۹
این نقش و نگار از نگار است ۱
سر پنجه آن نگار ساده
از خون جهانیان نگار است ۲
هرگز خطر گهر ندارد
هر کو که زبحر برکنار است ۳
آتش نه قرارگاه هندوست
زلفین تو از چه بیقرار است ۴
نقصان نکند چو زر در آذر
هر کس که بعشق پایدار است ۵
درمان نپذیرد از طبیبان
آن دل که زدرد تو فکار است ۶
گویند دل است منزل عشق
دل رفته و عشق بر قرار است ۷
آشفته زجام عشق سر خویش
نه مست چنان نه هوشیار است ۸
از میکده علی بکش می
کان باده خالی از خمار است ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - ما را که بر زبان نبود غیر نام دوست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - ما را بجز شراب محبت شراب نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.