شماره ۱۶۴ - ما را که بر زبان نبود غیر نام دوست

ما را که بر زبان نبود غیر نام دوست
با غیر هم بیان نکنم جز پیام دوست ۱

ما گوش وقف کرده بغوغای دشمنان
باشد که استماع نمایم کلام دوست ۲

خضر ارزآب چشمه حیوان حیات یافت
ما جاودانه عمر گرفته زجام دوست ۳

آدم اگر زروضه دارالسلام رفت
ما را بود مقام بدارالسلام دوست ۴

درویش را وطن نبود جز بملک فقر
کانجا زنند سکه دولت بنام دوست ۵

یوسف اگر عزیز شد اندر دیار حسن
در مصر دلبریست بذلت غلام دوست ۶

تکیه بجای عشق زند عقل خودپسند
دشمن بگو مکان نکند در مقام دوست ۷

او را سزاست لاف سلیمانی ار زند
موری که یافت حشمتی از احتشام دوست ۸

دامن مکش زکام نهنگان لجه خوار
آشفته شایدت که رساند بکام دوست ۹

عشق است در طریقت ما جانشین عقل
در ملک دل شده قائم مقام دوست ۱۰