شماره ۱۸۷ - خضر را راه بسرچشمه حیوان تو نیست

خضر را راه بسرچشمه حیوان تو نیست
اهرمن را خبر از مهر سلیمان تو نیست ۱

تا کمان ابروی تو کرده بزه تیر کمان
سینه ای نیست که مجروح بپیکان تو نیست ۲

تا خم زلف بگرد ذقنت حلقه زده
یوسفی نیست که در چاه زنخدان تو نیست ۳

زاهدی نیست در این شهر که با زهد و ورع
کاو خراب از اثر غمزه فتان تو نیست ۴

اگر ای کعبه دهد دست طواف حرمت
حاجیان را غمی از خار مغیلان تو نیست ۵

گر بجولانگه تو رستم دستان آید
که بدستان و حیل در خور جولان تو نیست ۶

من بهر جمع حدیث خم زلفت گویم
تا نگویند که آشفته پریشان تو نیست ۷

طوطی خط چه عجب پرزند ار گرد لبت
شکری نیست که در کنج نمکدان تو نیست ۸

نرود حرف در آن نقطه موهوم حکیم
نکته ای نیست که در لعل سخندان تو نیست ۹