شماره ۲۰۸ - بیدردی ای دل من و گوئی طبیب نیست

بیدردی ای دل من و گوئی طبیب نیست
گر دردمند شکوه کند بس غریب نیست ۱

پندم مگو حکیم و نصیحت که نشنوم
جز عشق در دیار محبت ادیب نیست ۲

صاف از خم طبیعت چون می درآ دلا
ورنه تو را زدرد حقیقت نصیب نیست ۳

عنبر ززلف و گل زرخ و از عرق گلاب
در مجلس حبیب تمنای طبیب نیست ۴

دارم عجب زخضر که جاوید مانده است
عشاق را حیات ابد بس عجیب نیست ۵

ما را که جوشنی است از آن زلف چون زره
پروا زتیر دشمن و طعن رقیب نیست ۶

خالش ببین بچهره غریب و ثنا بگو
رومی اگر که زنگی زاید غریب نیست ۷

گل گوش پهن کرده بافغان بلبلان
او را گمان مکن که غم عندلیب نیست ۸

آشفته هر کس به حبیبی غزل سراست
ما را بجز علی ولی کس حبیب نیست ۹