هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غنایی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. در ابیات مختلف، زیبایی‌های ظاهری معشوق مانند موهایش، قدش، لب‌هایش و چهره‌اش با عناصر طبیعی و اساطیری مقایسه شده‌اند. شاعر از عشق خود سخن می‌گوید و از تأثیرات این عشق بر روح و روان خود می‌نالد. در پایان، شعر با ذکر نام علی(ع) به پایان می‌رسد که نشان‌دهنده‌ی جنبه‌ی عرفانی نیز دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشارات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

شماره ۲۰۹ - سودابه خم گیسو ضحاک لب نوشت

سودابه خم گیسو ضحاک لب نوشت
چشم تو شه ترکان دل گشته سیاوشت ۱

ای سرو قد چالاک گر نیست لبت ضحاک
سر کرده چرا چون مار زلفین تو در گوشت ۲

تا چهره عیان کردی هوش از دو جهان بردی
آورده ام آئینه کز سر ببرم هوشت ۳

با غالیه شد همرنگ سمین بردوش تو
آن غالیه مو سوده از بس ببرو دوشت ۴

من خشک شده چوب و تو گلبن نوخیزی
نبود عجب ار گیرم پیوسته در آغوشت ۵

رخساره خطر دارد زان ناوک چشمک زن
زان روی نهان کرده در خط زره پوشت ۶

بر آتش عشق او آشفته نهادی دیگ
تا شعله بود بر جای از سر نرود جوشت ۷

گویا که زمیخانه بوئی بدماغت خورد
شد سرزنش مستان ای شیخ فراموشت ۸

بر صفحه رقم کردم نام علی اعلی
مانی تو بشو در آب آن دفتر منقوشت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۸ - بیدردی ای دل من و گوئی طبیب نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۱۰ - فکرم دقیق گشت بسی در میان دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.