هوش مصنوعی: این متن عرفانی و ادبی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف عظمت و جمال معشوق ازلی می‌پردازد. شاعر با اشاره به عناصر طبیعی و مذهبی مانند صبح ازل، شام ابد، کعبه، بهشت، و پیامبران، عشق و ستایش خود را به معشوق بیان می‌کند. تمامی زیبایی‌های جهان و معجزات انبیا را نشأت‌گرفته از جمال او می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مذهبی و فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۲۱۳ - جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست

جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوست
تاری شام ابد اندر شکنج موی اوست ۱

قاب و قوسین و کمان رستتم و تیغ دو سر
این همه اندر اشارات خم ابروی اوست ۲

کعبه و دار السلام و وادی طورو بهشت
یک مقام امن از خیل گدای کوی اوست ۳

اژدهای سحرخوار ان طره جادو فریب
دست موسائی نهان اندر خم گیسوی اوست ۴

هندوان گر میپرستند آفتاب آسمان
آفتاب و ماه و انجم یکسره هندوی اوست ۵

آفرینش بسته یک نکته از لعل لبش
معجزات انبیا در غمزه جادوی اوست ۶

حاجیان روبر هجیر و بت پرستان روبدیر
روی آشفته از این و آن همه بر روی اوست ۷

نوح و آدم را نجاتی هست از طوفان حشر
زانکه ایشان را پناه وجای در پهلوی اوست ۸

حیف باشد آبروی او بریزد پیش خصم
ای امام راستان آنرا که رودرروی اوست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - مرا که زلف تو آشفته کرد و چشم تو مست
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - زشور آن لب شیرین که در جهان انداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.