شماره ۲۱۷ - کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانت

کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانت
کاش نایاب شدی درد تو چون درمانت ۱

تا ندیدند از آن درد نصیبی اغیار
تا در آن وصل بماندند بسی یارانت ۲

اثر از ناله خود بلبل شیدا مطلب
شرط آنست که گل گوش کند افغانت ۳

بسکه پیوسته بهم تیر نظر میترسم
زین میان غیر بناحق بخورد پیکانت ۴

سینه خالی کن از این وسوسه شیطانی
کازیمن بود که بیارد نفس رحمانت ۵

کی بمرآت دلت پرتو واجب افتد
تا که در نفس بود کش مکش اسکانت ۶

بگدائی در میکده خوش باش دلا
گو براند زدر خود زستم سلطانت ۷

عشق همخابه بود نیست غم از شحنه عقل
نوح همراه بود نیست غم از طوفانت ۸

چون خلیلست گرت ریشه خلت در گل
نار نمرود شود باغ گل و ریحانت ۹

تا شنیدند که زندان بودت حلقه زلف
یوسف مصر بخواهد بدعا زندانت ۱۰

منم آشفته آلوده بعصیان دامان
عملم نیست مران دست من و دامانت ۱۱

بولای تو که جز حب توام نیست عمل
گر تو گوئی ببرد بار مرا سلمانت ۱۲