هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از ندامت خود از اسلام و گرایش به عشق و میگساری سخن میگوید. او از سفرهای روحانی خود به کعبه و بازگشت پشیمان از آن یاد میکند و عشق و میخانه را برمیگزیند. همچنین، از استقامت در راه عشق و پذیرش تیرهای ملامت سخن میگوید و اشاره میکند که تنها کسانی که نشان عشق را بر پیشانی دارند، در روز قیامت آزاد خواهند بود.
رده سنی:
18+
متن دارای مضامین عرفانی پیچیده، اشاره به میگساری و ندامت از دین است که برای درک عمیقتر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند «خوردن خون» و «تیر ملامت» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا گمراهکننده باشد.
شماره ۲۷۱ - هر کرا بینی بکیش خویش دارد استقامت
هر کرا بینی بکیش خویش دارد استقامت
ای مسلمانان من از اسلام خود دارم ندامت ۱
چون قمر گرچه سریع السیرم اندر دور ادیان
چون زحل بر آسمان عشق دارم استقامت ۲
بس سفر کردم بکعبه باز گردیدم پشیمان
ای خوشا آن روز کافکندم بمیخانه اقامت ۳
خورد خونم روز سی روز و بفتوی تو ساقی
من خورم خونش بیکشب مرحبا از این غرامت ۴
رهروان اندر طریق عشق سر دادند خوشدل
گو سر خود گیرو بگذر ایکه میجوئی سلامت ۵
ای حریف شخ کمان عشق هان مردش نخوانی
هر که رو گرداند در میدانت از تیر ملامت ۶
لاجرم آشفته آزاد است از آتش بمحشر
هر که از داغ علی دارد بپیشانی علامت ۷
ای مسلمانان من از اسلام خود دارم ندامت ۱
چون قمر گرچه سریع السیرم اندر دور ادیان
چون زحل بر آسمان عشق دارم استقامت ۲
بس سفر کردم بکعبه باز گردیدم پشیمان
ای خوشا آن روز کافکندم بمیخانه اقامت ۳
خورد خونم روز سی روز و بفتوی تو ساقی
من خورم خونش بیکشب مرحبا از این غرامت ۴
رهروان اندر طریق عشق سر دادند خوشدل
گو سر خود گیرو بگذر ایکه میجوئی سلامت ۵
ای حریف شخ کمان عشق هان مردش نخوانی
هر که رو گرداند در میدانت از تیر ملامت ۶
لاجرم آشفته آزاد است از آتش بمحشر
هر که از داغ علی دارد بپیشانی علامت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۰ - در سری نیست که از زلف بتی سودا نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۷۲ - آنچه در مذهب رندان طریقت گنه است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.