هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، با استفاده از نمادهای می، میخانه و خرابات، به نقد ریاکاری زاهدان و صومعهداران میپردازد و عشق و مستی را راهی برای رهایی از تعلقات دنیوی و رسیدن به حقیقت معرفی میکند. شاعر از مخاطبان میخواهد تا با کنار گذاشتن ظواهر دینی و ریاکاری، به باطن و حقیقت وجودی خود بپردازند.
رده سنی:
18+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادهای مانند می و میخانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۳۵۹ - تنگست حرم سر زخرابات برآرید
تنگست حرم سر زخرابات برآرید
مستانه سرا زخرقه طامات برآرید ۱
تا صومعه داران فلک را بنشانند
سرمست هیاهوی مناجات برآرید ۲
سر بر در میخانه بسائید سحرگاه
تا روح صفت سر بسموات برآرید ۳
زهاد زکین ریخته خون خم می را
ای باده کشان دست مکافات برآرید ۴
این دفتر آلوده بمی رنگ کن امشب
گو سبحه و سجاده بهیهات ب رارید ۵
از رخت وجودم بزدا رنگ تعلق
هان کسوتم از آب خرابات برآرید ۶
آشفته علی حاصل نفی آمد و اثبات
عالم همه از نفی و زاثبات برآرید ۷
مستانه سرا زخرقه طامات برآرید ۱
تا صومعه داران فلک را بنشانند
سرمست هیاهوی مناجات برآرید ۲
سر بر در میخانه بسائید سحرگاه
تا روح صفت سر بسموات برآرید ۳
زهاد زکین ریخته خون خم می را
ای باده کشان دست مکافات برآرید ۴
این دفتر آلوده بمی رنگ کن امشب
گو سبحه و سجاده بهیهات ب رارید ۵
از رخت وجودم بزدا رنگ تعلق
هان کسوتم از آب خرابات برآرید ۶
آشفته علی حاصل نفی آمد و اثبات
عالم همه از نفی و زاثبات برآرید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۸ - تو آن نه ای که جفای تو دل بیازارد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۰ - ساقیا زان می کهنه که مه نو سرزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.