هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و ایثار جان برای معشوق سخن می‌گوید. او از درد عشق، جلوه‌های زیبایی و تأثیرات آن بر روح و جان انسان می‌سراید. همچنین، در بخشی از شعر به عشق به علی و آل او اشاره شده است که نشان‌دهنده‌ی جنبه‌ی مذهبی و عرفانی متن است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و مذهبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 16 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.

شماره ۳۷۲ - جان میدهم بسوغات باد ار پیامت آرد

جان میدهم بسوغات باد ار پیامت آرد
کاین جان بپای جانان قدر اینقدر ندارد ۱

در نوبهار عشقت ابریست بی طراوت
تا ابر دیدگانم بر نوگلی نیارد ۲

هر کاو که عکس ساقی در جام می ببیند
سر را زپای مینا چون جام برندارد ۳

آن خورده زخمه عشق وان دیده جلوه حسن
گر مطربی بنالد یا بلبلی بزارد ۴

جز زان لبان نوشنی مرهم کجا پذیرد
داغی که لاله روئی در سینه ای گذارد ۵

نخل وجود ما را جز غم ثمر نباشد
حاشا که نخل حرمان جز این رطب برآرد ۶

هر کو که دید چوگان آن زلفکان فتان
چون گو سر از ارادت در پای او سپارد ۷

دنیا بخاک کن پست بر آخرت فشان دست
آشفته مستی عشق بنگر چه نشئه دارد ۸

جز بر علی و آلش دیگر نظر حرامست
عاشق چو گشت صادق دل بر تو می گمارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - نیک باشد هر آنچه یار کند
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - اگر جانان زدر آید چه اندیشه زجان باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.