هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دل عاشقان می‌سراید. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند 'ترک سیه چشم' و 'ماه رخی' به توصیف معشوق می‌پردازد و از عشق به عنوان مکتبی یاد می‌کند که هر کس وارد آن شود، سرانجامی چون مجنون خواهد داشت. همچنین، شعر به تأثیر طبیعت و فصل‌ها بر احساسات عاشقانه اشاره دارد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین آن مانند 'جنون' و 'خون دل خوردن' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۳۷۶ - اگر آن ترک سیه چشم بشیراز آید

اگر آن ترک سیه چشم بشیراز آید
بخت برگشته عشاق زدر باز آید ۱

هر که منصور صفت جا بسردار گزید
در میان صف عشاق سرافراز آید ۲

هر کجا ماه رخی چهره فروزد چون شمع
دل سراسیمه چو پروانه به پرواز آید ۳

در جنون نیک سرانجام بود چون مجنون
هر که در مکتب عشق تو زآغاز آید ۴

نشنوی وصف گل الا بچمن از بلبل
گرچه هر مرغ در این فصل نواساز آید ۵

بهوای گل رویت همه شب مرغ دلم
همره مرغ سحرگاه بآواز آید ۶

خون بسی خورد دل و کرد نهان قصه عشق
می ندانست که چشم ترغماز آید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۵ - شکر از لعل تو گفتم که نشانی دارد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۷ - گر سرو چو بالای تو چالاک نباشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.