شماره ۳۷۷ - گر سرو چو بالای تو چالاک نباشد

گر سرو چو بالای تو چالاک نباشد
ور گل چو جمال تو طربناک نباشد ۱

بیباک بود ترک بخونریزی مردم
چون ترک سیه مست تو بیباک نباشد ۲

ناپاک بود اهرمن جادوی رهزن
چون غمزه خونریز تو ناپاک نباشد ۳

چون آینه در بزم صفا پاکدلی نیست
لیکن چو دل اهل نظر پاک نباشد ۴

تا چشم تو از زلف بر آویخت کمندی
سر نیست که در آن خم فتراک نباشد ۵

این حسن و صباحت زگل باغ ندیدم
وین لطف سخن در مه افلاک نباشد ۶

دل نیست که از حسرت آن غنچه خندان
چون گل ببرش سینه صد چاک نباشد ۷

در ساحت میخانه مجو یکدل ناشاد
هر کس ببهشت آمد غمناک نباشد ۸

آن میکده فیض در شاه ولایت
کادم نه که بر درگه او خاک نباشد ۹

آن خسرو اقلیم خلافت که بجز او
کس وارث شاهنشه لولاک نباشد ۱۰

آشفته بگلزار ولای تو در آویخت
در باغ نشاید خس و خاشاک نباشد ۱۱