شماره ۴۰۱ - گر در حریم عشق کسی محرم اوفتد

گر در حریم عشق کسی محرم اوفتد
در سر هوای کعبه و دیرش کم اوفتد ۱

از جم بیار یاد چو جام طرب کشی
کز صد هزار شاه یکی چون جم اوفتد ۲

گر مریمی زروح قدس بارور شود
شاید که زاده اش چو تو عیسی دم اوفتد ۳

تعویذ خط بیار بر آن لعل لب زمشک
ترسم بدست اهرمن این خاتم اوفتد ۴

گردد مثل بطرز خوی افشانی رخت
بر برگ لاله گر بچمن شبنم اوفتد ۵

شاید که حور زاید چون تو پری نژاد
حور و پری که جفت بنی آدم اوفتد ۶

گفتم رخ تو بدر و کمان ابرویت هلال
بر بدر کی هلال سیه توام اوفتد ۷

شد عالمی خراب بجز طاق میکده
نازم بآن بنا که چنین محکم اوفتد ۸

شادی دهر را ثمری نیست غیر غم
خرسند خاطری که قرین غم اوفتد ۹

گر بر دلی جراحتی آید زبون شود
جز داغ عشق کاو بدرون مرهم اوفتد ۱۰

جز گفته پریشان زآشفته نشنوی
چون از خیال زلف کجت درهم اوفتد ۱۱