شماره ۴۰۹ - ایدل غم عشق ریشه ات کند

ایدل غم عشق ریشه ات کند
از کوی بتان تو رخت بربند ۱

از تیر نظر بخون نشستی
ای دیده در نظر فروبند ۲

تو مور و بود حریف تو پیل
تو کاهی و عشق کوه الوند ۳

حاشا که بود تو را نصیبی
جز زهر از آن لب شکرخند ۴

این نغمه کیست کاید ازنی
جانسوز نوائید زهر بند ۵

شدجای دلم بکوی تو تنگ
از بسکه بروی هم دل افکند ۶

فرصت ندهند مشتری را
زین سان که مگس نشسته بر قند ۷

ناسور نمود زخمت ایدل
نه از پند تو راست سود و نه بند ۸

چون نیست تو را دگر علاجی
این است صلاح تو که یکچند ۹

آشفته صفت بری زاغیار
با مهر علی کنی تو پیوند ۱۰

از بلبل زند خوان بیاموخت
زردشت کتاب زند و پازند ۱۱

مجنون شده ای زشور لیلی
یعقوب شدی زمهر فرزند ۱۲