هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از عشق مجنون به لیلی و مفاهیم عشق الهی و زمینی سخن می‌گوید. در آن از نمادهایی مانند خیمه، صحرا، کعبه، و زنار ترسا استفاده شده است تا احساسات عمیق و گاه متناقض عشق را بیان کند. همچنین، به مفاهیمی مانند تمنا، دیوانگی عشق، و وابستگی به معشوق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و نمادها نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

شماره ۴۲۸ - خیمه را لیلی چو بالا میکند

خیمه را لیلی چو بالا میکند
از چه مجنون رو بصحرا میکند ۱

سرو مایل از دو جانب او بغیر
تا چرا او میل از ما میکند ۲

مانی اندر نقش روی دلکشت
صحف انگلیون تماشا میکند ۳

آنکه خار کعبه را دارد بپا
تا چرا وصفی زدیبا میکند ۴

هر کجا آن ترک یغما بگذرد
گر بود کعبه که یغما میکند ۵

دل بپوشاند مرا اسرار عشق
مردم چشم آشکارا میکند ۶

گر کند آباد غیرم گو مکن
ور خرابی زوست هل تا میکند ۷

زشتی از ما بود ورنه نقشها
نقش بند صنع زیبا میکند ۸

گفتی آشفته بزلف من چه کرد
آنچه با زنار ترسا میکند ۹

هر که دل بر آتش سودا نهاد
آخرش دیوانه سودا میکند ۱۰

هست هر کس را تمنائی بدهر
وصل او عاشق تمنا میکند ۱۱

لاجرم درویش اگر چه مجرم است
خویش را بسته بمولا میکند ۱۲

تا که مجنون در حی آمد خویش را
از سگان کوی لیلا میکند ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲۷ - آزار اگر از یار است آزار نباشد
گوهر بعدی:شماره ۴۲۹ - ساقیا باده که ایام طرب میآید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.