شماره ۴۵۸ - زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتد

زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتد
کار با سبحه و زنار به پیکار افتد ۱

خیز و در کوی مغانش بده ای شیخ بمی
چند سجاده و تسبیح تو بی کار افتد ۲

جز ملامت ثمری ایدل شیدا نبری
سرو کار تو چو با مردم هوشیار افتد ۳

گرچه زنار بود حلقه آن زلف نژند
کاش بر حلق من آن حلقه زنار افتد ۴

شاهدم رقص کنان جلوه کند چون در بزم
زاهدان را همگی کیک بشلوار افتد ۵

نیست ممکن که دگر باز برویت بیند
نظر هر که برخسار تو یک بار افتد ۶

منع چشمت نتوان کرد که خونم نخورند
ترک چون مست شود لابد خونخوار افتد ۷

قدر آن صدمه که من میخورم از دل دانی
گر سر و کار تو یکروز به بیمار افتد ۸

از سر کوی خود آشفته چه رانی نرود
خار در ساحت گلزار بناچار افتد ۹

از غم بی عملی شکوه مکن ای درویش
در صف حشر بحیدر چو سر و کار افتد ۱۰