شماره ۴۶۷ - مطرب این نغمه که بر ساز طرب میبندد

مطرب این نغمه که بر ساز طرب میبندد
از نوا راست عرب را بعجم میبندد ۱

نه خود از خویش نوا سنجد ونه نغمه زساز
از مسبب بود ار کس بسبب میبندد ۲

باغبان بینی و نخلی که رطب بار آرد
که بود آنکه حلاوت بر طب میبندد ۳

عارفان مست از آن نشئه فروش ازلی
زاهد ار مایه مستی به عنب میبندد ۴

زآن قصب پوش همه چابکی این جلوه گرست
نه از آنست که این تار قصب میبندد ۵

قوت نامیه از شاخ شکوفه آرد
که بود کاین حرکت را به حطب میبندد ۶

زدیش نقش عجب مانی نقش بناز
کیست کاز اصل خود این نقش عجب میبندد ۷

تاری و روشنی اززلف و بناگوش تو بود
غلط آشفته که بر روز و به شب میبندد ۸

فخر آشفته بود بندگی خسرو طوس
هر که خود را به حسب یا به نسب میبندد ۹