هوش مصنوعی:
این متن به توصیف زیباییهای طبیعت و مقایسه آن با عرفان و عشق الهی میپردازد. گلها و بلبلان نماد زیبایی و شادی هستند، در حالی که عارفان و درویشان با عشق به معشوق حقیقی (خداوند) آراسته شدهاند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۹ - گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند
گلبنان انجمن خاص بیاراسته اند
بلبلان خوش بنوا سنجی برخاسته اند ۱
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراسته اند ۲
لیک گلچهره بتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاسته اند ۳
عارفانی که بگل نغمه چو بلبل سنجند
گلبننانند که از گلبن دل خاسته اند ۴
همه درویش تو آشفته صفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراسته اند ۵
بلبلان خوش بنوا سنجی برخاسته اند ۱
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهار
غازه کردند رخ خویش و خود آراسته اند ۲
لیک گلچهره بتان در همه فصل و همه وقت
آنچنانند نه خود یک سر مو کاسته اند ۳
عارفانی که بگل نغمه چو بلبل سنجند
گلبننانند که از گلبن دل خاسته اند ۴
همه درویش تو آشفته صفت ای مولا
کسوت مهر تو بر خویش به پیراسته اند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۸ - عید است مطرب را بگو چنگی به مزمر برکشد
گوهر بعدی:شماره ۴۷۰ - گرجان نبود زنده بجانانه توان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.