هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که از مفاهیمی مانند عفو الهی، رحمت خداوند، مستی معنوی و عطش روحانی سخن میگوید. شاعر از ساقی به عنوان نماد رهاننده و نجاتدهنده یاد میکند و به جلاد و صیادی اشاره میکند که کسی از آنها نمیگریزد، شاید اشاره به مرگ یا سختیهای زندگی.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'جلاد' و 'صیاد' ممکن است برای کودکان نامفهوم یا نگرانکننده باشد.
شماره ۴۸۰ - پیر میخانه پی دعوت مستان چو درآید
پیر میخانه پی دعوت مستان چو درآید
حق کند عفو گناهان در رحمت بگشاید ۱
پرده برجا نگذارد همه افلاک بسوزد
آه مستی سحر از سینه سوزان چو برآید ۲
ساقیا ما همه عطشان و تو خود خضر زمانی
تو مسیحی و همه خلق چنین مرده نشاید ۳
این چه جلاد که کس از دم تیغش نگریزد
وین چه صیاد که وحشی بکمندش بگراید ۴
حق کند عفو گناهان در رحمت بگشاید ۱
پرده برجا نگذارد همه افلاک بسوزد
آه مستی سحر از سینه سوزان چو برآید ۲
ساقیا ما همه عطشان و تو خود خضر زمانی
تو مسیحی و همه خلق چنین مرده نشاید ۳
این چه جلاد که کس از دم تیغش نگریزد
وین چه صیاد که وحشی بکمندش بگراید ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۹ - این دیده باشی هندوئی کز مهر و مه بستر کند
گوهر بعدی:شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.