شماره ۵۰۰ - بسکه برخاست مرا از دل غمفرسا دود

بسکه برخاست مرا از دل غمفرسا دود
زآتشین روی تو برخاست نگارینا دود ۱

آینه رو صنما این دل سنگین بگذار
آه از آندم که برآید زدل شیدا دود ۲

چند سودای سر زلف نکویان ایدل
که برآمد زدماغ من از این سودا دود ۳

دود عود است که از مجمره برخاسته است
یا که از روی تو از زلف غبیرآسا دود ۴

قرص خور را نبود دود رخت را چه فتاد
بلکه پیچیده در او زآه درون ما دود ۵

آن خط غالیه آسا چه برو دیده پدید
گفت پیدا شده از مهر جهان آرا دود ۶

آتشین آه من آشفته بشبهای فراق
همچو خاشاک بر آرد زدل دریا دود ۷

آخر ای شمع تو را سوز درون واننشست
تا زپروانه برآوردی بی پروا دود ۸

مگر از خاک نجف سرمه کنم چشمان را
ورنه ناچار کند دیده ما اعمی دود ۹