شماره ۱ - به غیر از وصل نبود چاره ای هجر عزیزان را شماره ۲ - شکاف سینه ی رهبر شد به دل غم های عالم را شماره ۳ - رخ مپوش از من سرت گردم که چون شمع سحر شماره ۴ - مردم از هجر و همان در پی آزار منست شماره ۵ - بنگر که یار خاطر ما شاد می کند شماره ۶ - تو که خفته ای به راحت دل تو خبر ندارد شماره ۷ - دلبر آن به که به آزار دلم شاد کند شماره ۸ - در لجه ای که هیچ نشان از کران نبود شماره ۹ - نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد شماره ۱۰ - به این ذوق گرفتاری که من دارم زهی حسرت شماره ۱۱ - گر سلیمان بگذارد به سرم افسر خویش شماره ۱۲ - می چکدم ز دیده خون وعده وصل یارکو شماره ۱۳ - چیست مرا نام، سگ کوی تو شماره ۱۴ - چشم یک شهر شد از سوختن ما روشن شماره ۱۵ - فریاد که غیرت نگذارد که چو فرهاد شماره ۱۶ - سر قاتلی بنازم که ز کثرت ملایک شماره ۱۷ - آمد سپه بهار و شد لشکر دی