درباره نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ای نفحه ی روحپرور باد صبا شماره ۲ - ای وعده بسی داده و ناکرده وفا شماره ۳ - ای عارف سر من عرف در اسما شماره ۴ - ساقی برو و مده شرابم امشب شماره ۵ - در عین علی سر الهی پیداست شماره ۶ - بینی تو هیات الف دارد راست شماره ۷ - دینم (به) محمد و علی هست درست شماره ۸ - اسرار خدا به نزد آدم حرف است شماره ۹ - فرقان رخت که فرق فرقان بشکست شماره ۱۰ - بیخ شجر قدس مرا در جان است شماره ۱۱ - آن نقطه که نکته ای در او پنهان است شماره ۱۲ - من مظهر نطق و نطق حق ذات من است شماره ۱۳ - طوف سر کوی یار طاعات من است شماره ۱۴ - آنم که خدای محض در پشت من است شماره ۱۵ - آنم که جهان چو حلقه در مشت من است شماره ۱۶ - ذرات جهان روشن از انوار من است شماره ۱۷ - آیینه جم عبارت از روی من است شماره ۱۸ - الله ز حال بندگان آگاه است شماره ۱۹ - هر وصف که در شان کلام الله است شماره ۲۰ - در قاعده شریعت آگاه نبی است شماره ۲۱ - خاصیت آن که در کلام ازلی است شماره ۲۲ - در دایره وجود موجود علی است شماره ۲۳ - موصوف صفات قل هو الله علی است شماره ۲۴ - در مملکت فضل خدا، شاه ولی است شماره ۲۵ - آن علم که از ذات خدا منفک نیست شماره ۲۶ - دانستن ذات واجب امکان تو نیست شماره ۲۷ - تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد شماره ۲۸ - چون هستی ما ز کاف و نون پیدا شد شماره ۲۹ - حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد شماره ۳۰ - از عین علی عین همه پیدا شد شماره ۳۱ - حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند شماره ۳۲ - ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود شماره ۳۳ - ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود شماره ۳۴ - ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود شماره ۳۵ - از خاک و ز آب آدم و بود و وجود شماره ۳۶ - آن دم که اجل برابر مرد شود شماره ۳۷ - تا باب دلم به نقطه بی بگشود شماره ۳۸ - رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود شماره ۳۹ - (تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد شماره ۴۰ - گر حرف به تو جمال خود بنماید شماره ۴۱ - ای خلق جهان به جملگی بشتابید شماره ۴۲ - ای فاتحه روی تو قرآن مجید شماره ۴۳ - آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید شماره ۴۴ - خیاط ازل چو جامه جان ببرید شماره ۴۵ - بی درد دلی کسی به درمان نرسید شماره ۴۶ - این کاسه چو کوزه نبات است نگر شماره ۴۷ - استاد در این کاسه چو بنمود هنر شماره ۴۸ - خورشید سمای معرفت کرد ظهور شماره ۴۹ - نقاش ازل چو نقش بندی آغاز شماره ۵۰ - ای مانده تو بر کنار جویای وسط شماره ۵۱ - ذاتی که عبارت است از سی و دو حرف شماره ۵۲ - خواهی که بیابی از همه چیز وقوف شماره ۵۳ - ای روی تو هفت مصحف صانع پاک شماره ۵۴ - از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال شماره ۵۵ - چون غنچه گل خنده زنانی، ای دل شماره ۵۶ - کی گشت مجرد از مجرد حاصل شماره ۵۷ - چون من ز صفت به ذات وصلت کردم شماره ۵۸ - من نور تو در جبه ازرق دیدم شماره ۵۹ - من مستی باده از سبو می بینم شماره ۶۰ - من ذکر تو از مرغ چمن می شنوم شماره ۶۱ - من بوی تو از گل و سمن می شنوم شماره ۶۲ - در قبضه فضل حق امانت بودیم شماره ۶۳ - هم مظهر علم لایزالی ماییم شماره ۶۴ - مفتاح در گنج معانی ماییم شماره ۶۵ - ای روی تو مصحف حیات دل و جان شماره ۶۶ - خورشید ازل بتافت از روزن تن شماره ۶۷ - بسیار بگردید و بگردد گردون شماره ۶۸ - ای ختم همه امام گردیده چو نون شماره ۶۹ - این کرسی چارپایه جسم ببین شماره ۷۰ - دلبر چو به تیغ دست می یازد بین شماره ۷۱ - ای آیت نور، پرتو غبغب تو شماره ۷۲ - یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟ شماره ۷۳ - خواهی که به سرچشمه جان یابی راه شماره ۷۴ - بنمود جمال ذات از روی چو ماه شماره ۷۵ - ای روی تو کشف صورت حق کرده شماره ۷۶ - ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده شماره ۷۷ - ای روی تو گلبن گلستان همه شماره ۷۸ - ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی شماره ۷۹ - در دار وجود گشت دیار علی شماره ۸۰ - خواهی که شراب اولیا نوش کنی شماره ۸۱ - واقف به خدا ز بی وقوفی نشوی شماره ۸۲ - تا عارف ذات لامکانی نشوی شماره ۸۳ - ای آن که تو تن را به سفالی ننهی شماره ۸۴ - آن حرف که آن اصل کتاب است تویی شماره ۸۵ - آن نقطه که مرکز جهان است تویی