درباره نسیمی
سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس میزنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.
آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ای نفحه ی روحپرور باد صبا
شماره ۲ - ای وعده بسی داده و ناکرده وفا
شماره ۳ - ای عارف سر من عرف در اسما
شماره ۴ - ساقی برو و مده شرابم امشب
شماره ۵ - در عین علی سر الهی پیداست
شماره ۶ - بینی تو هیات الف دارد راست
شماره ۷ - دینم (به) محمد و علی هست درست
شماره ۸ - اسرار خدا به نزد آدم حرف است
شماره ۹ - فرقان رخت که فرق فرقان بشکست
شماره ۱۰ - بیخ شجر قدس مرا در جان است
شماره ۱۱ - آن نقطه که نکته ای در او پنهان است
شماره ۱۲ - من مظهر نطق و نطق حق ذات من است
شماره ۱۳ - طوف سر کوی یار طاعات من است
شماره ۱۴ - آنم که خدای محض در پشت من است
شماره ۱۵ - آنم که جهان چو حلقه در مشت من است
شماره ۱۶ - ذرات جهان روشن از انوار من است
شماره ۱۷ - آیینه جم عبارت از روی من است
شماره ۱۸ - الله ز حال بندگان آگاه است
شماره ۱۹ - هر وصف که در شان کلام الله است
شماره ۲۰ - در قاعده شریعت آگاه نبی است
شماره ۲۱ - خاصیت آن که در کلام ازلی است
شماره ۲۲ - در دایره وجود موجود علی است
شماره ۲۳ - موصوف صفات قل هو الله علی است
شماره ۲۴ - در مملکت فضل خدا، شاه ولی است
شماره ۲۵ - آن علم که از ذات خدا منفک نیست
شماره ۲۶ - دانستن ذات واجب امکان تو نیست
شماره ۲۷ - تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد
شماره ۲۸ - چون هستی ما ز کاف و نون پیدا شد
شماره ۲۹ - حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
شماره ۳۰ - از عین علی عین همه پیدا شد
شماره ۳۱ - حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
شماره ۳۲ - ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
شماره ۳۳ - ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
شماره ۳۴ - ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
شماره ۳۵ - از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
شماره ۳۶ - آن دم که اجل برابر مرد شود
شماره ۳۷ - تا باب دلم به نقطه بی بگشود
شماره ۳۸ - رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
شماره ۳۹ - (تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
شماره ۴۰ - گر حرف به تو جمال خود بنماید
شماره ۴۱ - ای خلق جهان به جملگی بشتابید
شماره ۴۲ - ای فاتحه روی تو قرآن مجید
شماره ۴۳ - آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
شماره ۴۴ - خیاط ازل چو جامه جان ببرید
شماره ۴۵ - بی درد دلی کسی به درمان نرسید
شماره ۴۶ - این کاسه چو کوزه نبات است نگر
شماره ۴۷ - استاد در این کاسه چو بنمود هنر
شماره ۴۸ - خورشید سمای معرفت کرد ظهور
شماره ۴۹ - نقاش ازل چو نقش بندی آغاز
شماره ۵۰ - ای مانده تو بر کنار جویای وسط
شماره ۵۱ - ذاتی که عبارت است از سی و دو حرف
شماره ۵۲ - خواهی که بیابی از همه چیز وقوف
شماره ۵۳ - ای روی تو هفت مصحف صانع پاک
شماره ۵۴ - از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال
شماره ۵۵ - چون غنچه گل خنده زنانی، ای دل
شماره ۵۶ - کی گشت مجرد از مجرد حاصل
شماره ۵۷ - چون من ز صفت به ذات وصلت کردم
شماره ۵۸ - من نور تو در جبه ازرق دیدم
شماره ۵۹ - من مستی باده از سبو می بینم
شماره ۶۰ - من ذکر تو از مرغ چمن می شنوم
شماره ۶۱ - من بوی تو از گل و سمن می شنوم
شماره ۶۲ - در قبضه فضل حق امانت بودیم
شماره ۶۳ - هم مظهر علم لایزالی ماییم
شماره ۶۴ - مفتاح در گنج معانی ماییم
شماره ۶۵ - ای روی تو مصحف حیات دل و جان
شماره ۶۶ - خورشید ازل بتافت از روزن تن
شماره ۶۷ - بسیار بگردید و بگردد گردون
شماره ۶۸ - ای ختم همه امام گردیده چو نون
شماره ۶۹ - این کرسی چارپایه جسم ببین
شماره ۷۰ - دلبر چو به تیغ دست می یازد بین
شماره ۷۱ - ای آیت نور، پرتو غبغب تو
شماره ۷۲ - یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟
شماره ۷۳ - خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
شماره ۷۴ - بنمود جمال ذات از روی چو ماه
شماره ۷۵ - ای روی تو کشف صورت حق کرده
شماره ۷۶ - ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده
شماره ۷۷ - ای روی تو گلبن گلستان همه
شماره ۷۸ - ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی
شماره ۷۹ - در دار وجود گشت دیار علی
شماره ۸۰ - خواهی که شراب اولیا نوش کنی
شماره ۸۱ - واقف به خدا ز بی وقوفی نشوی
شماره ۸۲ - تا عارف ذات لامکانی نشوی
شماره ۸۳ - ای آن که تو تن را به سفالی ننهی
شماره ۸۴ - آن حرف که آن اصل کتاب است تویی
شماره ۸۵ - آن نقطه که مرکز جهان است تویی