عبارات مورد جستجو در ۲۵۹۸۰ گوهر پیدا شد:
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱ - با عشق هوس سوز غم کام کجا
برو به گوهر
با عشق هوس سوز غم کام کجا
این دانه ببین کجا و این دام کجا
ترطیب دماغ عشق چیز دگرست
سودای تو و روغن بادام کجا
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲ - در وادی عشق پر مکش منّت پا
برو به گوهر
در وادی عشق پر مکش منّت پا
بی‌گام درین مرحله شو ره پیما
مردم گویند پای بردار و برو
من می‌گویم که پای بگذار و بیا
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۲ - درد تو تلافی تن آسانی‌هاست
برو به گوهر
درد تو تلافی تن آسانی‌هاست
عشق تو کفارة مسلمانی‌هاست
اندازة همّت پریشانان است
زلف تو که معراج پریشانی‌هاست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۷ - ای شعله ز دست خوی بیدادگرت
برو به گوهر
ای شعله ز دست خوی بیدادگرت
می‌سوزم و هیچ نیست از من خبرت
گفتی که چو پروانه چه گردی گردم
می‌گردم قربان سرت گرد سرت
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۸ - امروز که دیدار تو ما را عیدست
برو به گوهر
امروز که دیدار تو ما را عیدست
از داغ تو سینه گلشن امیّدست
گلگونة روی تو ز خون دل ماست
ورنه زردی لازمة خورشیدست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲ - دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
برو به گوهر
دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
عقل آمد و این علاقه شد اندکست
آویخته بودیم به یک پا عمری
عشق آمد و این شکسته را کرد درست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۴ - فیّاض کجایی که مرا حال خوشست
برو به گوهر
فیّاض کجایی که مرا حال خوشست
در عشق ویم ماه خوش و سال خوشست
در محنتم ایّام شب تیره نکوست
در آتشم احوال پر و بال خوشست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۵ - آهم ز دل زبانه فرسود نشست
برو به گوهر
آهم ز دل زبانه فرسود نشست
از بوتة خارِ هستیم دود نشست
مانندة خار خشک در گلخن عشق
زودم آتش گرفت و هم زود نشست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۸ - عشق است میی که ساقیش عرفانست
برو به گوهر
عشق است میی که ساقیش عرفانست
بی‌دست و پیاله دل به دل گردانست
فیّاض به درد عشق خو کن کاین درد
درمان هزار درد بیدرمانست
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۱ - زرگر پسری که حسن ازو می‌نازد
برو به گوهر
زرگر پسری که حسن ازو می‌نازد
در راه غمش عشق روان می‌بازد
یکرنگی زر از آن کند مهر منیر
در بوتة مهر او مگر بگدازد
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۹ - صد شکر که آن دُر به عدن باز آمد
برو به گوهر
صد شکر که آن دُر به عدن باز آمد
وان ماه سفر کردة من باز آمد
امروز مگر روز قیامت برخاست!
کان جان ز تن رفته به تن باز آمد
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۵ - گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
برو به گوهر
گر دل ز فروغ عشق پیرایه کند
فردوس ز خاک پاش سرمایه کمند
این دانه که در زمین تن افکندند
گر برخیزد بر آسمان سایه کند
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۶ - آمد به من از تو مصرعی چند بلند
برو به گوهر
آمد به من از تو مصرعی چند بلند
دل را زشکفتگی شکر خند بلند
اینست سخن نه آنکه از کوچة لفظ
معنی زند از تنگی جا گند بلند
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۶۵ - تا از سر مرد عقل بیرون نشود
برو به گوهر
تا از سر مرد عقل بیرون نشود
در وادی غم پیرو مجنون نشود
دردی که نداری نتوان بر خود بست
تا خون نخوری اشک تو گلگون نشود
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۶۷ - خود را با ما چو دیده بستیم نمود
برو به گوهر
خود را با ما چو دیده بستیم نمود
گردی بودیم چون نشستیم نمود
در پردة آینه نهان بود رخش
این چهره درست تا شکستیم نمود
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۶۹ - در دل هیچم ز خیر و شر درناید
برو به گوهر
در دل هیچم ز خیر و شر درناید
در کلبة من پرتو خور درناید
پرویزن حسن است مژه در نظرم
تا هر چه بد است در نظر درناید
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۲ - تا پا سر زلفت از سر دوش کشید
برو به گوهر
تا پا سر زلفت از سر دوش کشید
خظ حلقة بندگیت در گوش کشید
دادی به دم خیره‌نگاهان خود را
تا آینه‌ات تنگ در آغوش کشید
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۳ - مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
برو به گوهر
مشهور به عشق تو ستمگر گشتم
حرف غم عشق تو مکرّر گشتم
می‌ناز که مثل تو ندیدم هر چند
دفترچه حسن را سراسر گشتم
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۵ - آخر ترک تو بیوفا دل کردم
برو به گوهر
آخر ترک تو بیوفا دل کردم
عهد تو به فرمان تو باطل کردم
شادی که به کام دشمنم کردی و من
شادم که رضای دوست حاصل کردم
فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۹۶ - صد شکر که آهوی ترا صید شدم
برو به گوهر
صد شکر که آهوی ترا صید شدم
بر هم زن زهد و آفت شید شدم
زلف تو مرا ز دین و دنیا برهاند
در دام تو افتادم و بی‌قید شدم