تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۲ - چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
برو به گوهر
چو نزود نبشته بود حق فرقت ما
از بهر چه بود جنگ و آن وحشت ما
گر بد بودیم رستی از زحمت ما
ور نیک بدیم یاد کن صحبت ما
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۳ - خود را به خیل درافکنم مست آنجا
برو به گوهر
خود را به خیل درافکنم مست آنجا
تا بنگرم آن جان جهان هست آنجا
یا پای رساندم به مقصود و مراد
یا سر بدهم همچو دل از دست آنجا
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۴ - در جای تو جا نیست به جز آن جان را
برو به گوهر
در جای تو جا نیست به جز آن جان را
در کوه تو کانیست بجو آن کان را
صوفی رونده گر توانی می‌جوی
بیرون تو مجو ز خود بجو تو آن را
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۵ - در چشم ببین دو چشم آن مفتون را
برو به گوهر
در چشم ببین دو چشم آن مفتون را
نیک بشنو تو نکتهٔ بیچون را
هر خون که نخورده‌ست آن نرگس او
از دیدهٔ من روان ببین آن خون را
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۶ - در سر دارم ز می پریشانیها
برو به گوهر
در سر دارم ز می پریشانیها
با قند لب تو شکرافشانیها
ای ساقی پنهان چو پیاپی کردی
رسوا شود این دم همه پنهنیها
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۷ - دستان کسی دست زنان کرد مرا
برو به گوهر
دستان کسی دست زنان کرد مرا
بی‌حشمت و بی‌عقل روان کرد مرا
حاصل دل او دل مرا گردانید
هر شکل که خواست آنچنان کرد مرا
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۸ - دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا
برو به گوهر
دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا
زین کار که چشم داری از کار و کیا
برخیز که تا پیشترک ما برویم
زان پیش که قاصدی بیاید که بیا
مولوی : رباعیات
رباعی ۴۹ - دود دل ما نشان سوداست دلا
برو به گوهر
دود دل ما نشان سوداست دلا
و اندود که از دل است پیداست دلا
هر موج که میزند دل از خون ای دل
آن دل نبود مگر که دریاست دلا
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۰ - دیدم در خواب ساقی زیبا را
برو به گوهر
دیدم در خواب ساقی زیبا را
بر دست گرفته ساغر صهبا را
گفتم به خیالش که غلام اوئی
شاید که به جای خواجه باشی ما را
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۱ - زنهار دلا به خود مده ره غم را
برو به گوهر
زنهار دلا به خود مده ره غم را
مگزین به جهان صحبت نامحرم را
با تره و نانی چو قناعت کردی
چون تره مسنج سبلت عالم را
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۲ - طنبور چو تن تن برآرد به نوا
برو به گوهر
طنبور چو تن تن برآرد به نوا
زنجیر در آن شود دل بی‌سر و پا
زیرا که نهان در زهش آواز کسی
میگوید او که جسته همراه بیا
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۳ - عاشق شب خلوت از پی پی گم را
برو به گوهر
عاشق شب خلوت از پی پی گم را
بسیار بود که کژ نهد انجم را
زیرا که شب وصال زحمت باشد
از مردم دیده دیدهٔ مردم را
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۴ - عاشق همه سال مست و رسوا بادا
برو به گوهر
عاشق همه سال مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده و شیدا بادا
با هشیاری غصهٔ هرچیز خوریم
چون مست شویم هرچه بادا بادا
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۵ - عشق تو بکشت ترکی و تازی را
برو به گوهر
عشق تو بکشت ترکی و تازی را
من بندهٔ آن شهید و آن غازی را
عشقت میگفت کس ز من جان نبرد
حق گفت دلا رها کن این بازی را
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۶ - عشقست طریق و راه پیغمبر ما
برو به گوهر
عشقست طریق و راه پیغمبر ما
ما زادهٔ عشق و عشق شد مادر ما
ای مادر ما نهفته در چادر ما
پنهان شده از طبیعت کافر ما
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷ - عمریست ندیده‌ایم گلزار ترا
برو به گوهر
عمریست ندیده‌ایم گلزار ترا
وان نرگس پرخمار خمار ترا
پنهان‌شده‌ای ز خلق مانند وفا
دیریست ندیده‌ایم رخسار ترا
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۸ - غم خود که بود که یاد آریم او را
برو به گوهر
غم خود که بود که یاد آریم او را
در دل چه که بر خاک نگاریم او را
غم باد امید لیک بس بیمغز است
گر سر ننهد مغز برآریم او را
مولوی : رباعیات
رباعی ۵۹ - گر بوی نمی‌بری در این کوی میا
برو به گوهر
گر بوی نمی‌بری در این کوی میا
ور جامه نمی‌کنی در این جوی میا
آن سوی که سویها از آنسوی آید
می‌باش همان سوی و بدین سوی میا
مولوی : رباعیات
رباعی ۶۰ - گر جان داری بیا و جان باز آنجا
برو به گوهر
گر جان داری بیا و جان باز آنجا
آن جای که بوده‌ای ز آغاز آنجا
یک نکته شنید جان از آنجا آمد
صد نکته شنید چون نشد باز آنجا
مولوی : رباعیات
رباعی ۶۱ - گر در طلب خودی ز خود بیرون آ
برو به گوهر
گر در طلب خودی ز خود بیرون آ
جو را بگذار و جانب جیحون آ
چون گاو چه میکشی تو بار گردون
چرخی بزن و بر سر این گردون آ