تعداد ۹۶۸۵ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۳۵ - برات رزق ترا از زراعت ایزد پاک
برات رزق ترا از زراعت ایزد پاک
به خط سبز نوشته است بر صحیفه خاک
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۵۴ - چنان که جمله عبادات از وضوست تمام
چنان که جمله عبادات از وضوست تمام
وجود آدم خاکی به آبروست تمام
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۵۵ - نجست ناوک آهی درست از شستم
نجست ناوک آهی درست از شستم
به غبغب هدفی آشنا نشد دستم
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۵۶ - مرا که هست میسر سبو به دوش کشم
مرا که هست میسر سبو به دوش کشم
چرا کباده خمیازه تا به گوش کشم؟
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۵۷ - به دست چون شکن زلف او شمار کنم
به دست چون شکن زلف او شمار کنم
مگر ز عقده دل سبحه اختیار کنم
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۰۲ - اگر چه لاله طورست روی روشن او
اگر چه لاله طورست روی روشن او
چراغ روز بود با بیاض گردن او
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۰۳ - ز انفعال خرام تو آب گردد سرو
ز انفعال خرام تو آب گردد سرو
ز طوق فاخته پا در رکاب گردد سرو
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۵۰۷ - ز ذکر جهر مکن منع صوفیان لله
ز ذکر جهر مکن منع صوفیان لله
که عاشقند به بانگ بلند برالله
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵ - چه حاجت است به می لعل سیررنگ ترا؟
چه حاجت است به می لعل سیررنگ ترا؟
نظر به پرتو خورشید نیست سنگ ترا
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۶ - فزود تیرگی خاطر از ایاغ مرا
فزود تیرگی خاطر از ایاغ مرا
بنفشه گل کند از لاله چراغ مرا
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۸ - به گرد دامن منزل کجا رسی صائب؟
به گرد دامن منزل کجا رسی صائب؟
چنین که عزم ترا پای سعی در بندست
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۱۹ - شکسته رنگی من با طبیب در جنگ است
شکسته رنگی من با طبیب در جنگ است
علاج دردسرم حسن صندلی رنگ است
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۰ - تلاش بیهده ای می کند سر خورشید
تلاش بیهده ای می کند سر خورشید
ستاده (فتاده؟) است بلند، آستان حضرت دوست
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۲۱ - چو داغ لاله مرا در حدیقه ی هستی
چو داغ لاله مرا در حدیقه ی هستی
به پاره دل و لخت جگر مدار گذشت
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳۷ - نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز
نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز
که رنگ گل به نسیم بهار برخیزد
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳۸ - ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شد
ز برگ پان لب جانان عقیق پیما شد
حنای عیدمی (ظ: من) از بهر بوسه پیدا شد
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۳۹ - شود سعادت دولت نصیب اهل قلم
شود سعادت دولت نصیب اهل قلم
هما ز کوچه این استخوان بدر نرود
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۴۶ - صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
صائب ز فکرهای گلوسوز من نماند
جا در بیاض گردن خوبان روزگار
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۵۰ - مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
مکن به حرف طمع تیره زندگانی خویش
که روز هم شب تارست بر گدای چراغ
صائب تبریزی : ابیات منتسب
شماره ۶۶ - فتاده است مرا کار با خودآرایی
فتاده است مرا کار با خودآرایی
کز آب آینه از چشم کرد خواب برون