تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۴ - در راه تو گم گشت دویی اینت عجب!
برو به گوهر
در راه تو گم گشت دویی اینت عجب!
مشرک چه کند یا ثنوی اینت عجب!
آنجا که تویی فناءِ محضاند همه
واینجا که منم همه تویی اینت عجب!
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۵ - آن دیده که توحید قوی میبیند
برو به گوهر
آن دیده که توحید قوی میبیند
در عین فناءِ من توی میبیند
پیوسته ز سرِّ کار نابینا باد
چشمی که درین میان دوی میبیند
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۶ - جانا ز میانِ من و تو دست کراست
برو به گوهر
جانا ز میانِ من و تو دست کراست
گر شرح دهم چنین نمیآید راست
گر من منم، از چه میندانم خود را
ور من نه منم اینهمه فریاد چراست
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۷ - جانا نه یکیام نه دوام اینت عجب!
برو به گوهر
جانا نه یکیام نه دوام اینت عجب!
نه کهنهٔ عشقم نه نوام اینت عجب!
پیوسته نشسته میروم اینت عجب!
نه با توام و نه بیتوام اینت عجب!
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۸ - دل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماند
برو به گوهر
دل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماند
فانی شد و از نیک و بد آگاه نماند
از بس که فرو رفت به اندیشهٔ تو
اندیشهٔ غیر را در او راه نماند
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۹۹ - چون باز دلم غمِ ترا زقّه نهاد
برو به گوهر
چون باز دلم غمِ ترا زقّه نهاد
بر پردهٔ چرخ هفتمش شقّه نهاد
ز اندیشهٔ هر دو کون آزادی، رست
کاندیشهٔ هر دو کون در حقّه نهاد
عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۱۰۰ - در عشق توام شادی و غم هیچ نبود
برو به گوهر
در عشق توام شادی و غم هیچ نبود
پندار وجودم چو عدم هیچ نبود
هر حیله که بود کردم و آخر کار
معلومم شد کان همه هم هیچ نبود
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۱ - ماییم که نیست غیر ما، اینْت کمال!
برو به گوهر
ماییم که نیست غیر ما، اینْت کمال!
مشغول جمال خویشتن، اینْت جمال!
میپنداری ما به تو اندر نگریم
خود کی بینیم غیر خود، اینْت محال!
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۲ - چون ما به وجود خود هویدا باشیم
برو به گوهر
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
چون ما به وجود خود هویدا باشیم
تو هیچ نهیی ولیک میپنداری
تو هیچ نهیی ولیک میپنداری
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۳ - ما را باشی بهْ که هوا را باشی
برو به گوهر
ما را باشی بهْ که هوا را باشی
وین خلقِ ضعیفِ مبتلا را باشی
از بیخبری تو خویش رایی جمله
ما جمله ترا اگر تو ما را باشی
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۴ - عمرت که میان جان و تن گرداند
برو به گوهر
عمرت که میان جان و تن گرداند
یا قطرهٔ تو دُرِّ عدن گرداند
پیوسته تو میگریزی و حضرتِ ما
خواهد که تو را چو خویشتن گرداند
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۵ - با خویش همیشه عشقِ خود میبازیم
برو به گوهر
با خویش همیشه عشقِ خود میبازیم
وز خویشتن و جمالِ خود مینازیم
از خویش چو هیچ کس دگر نیست پدید
یک لحظه به هیچ کس نمیپردازیم
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۶ - از عالمِ بیچون به سکون باید شد
برو به گوهر
از عالمِ بیچون به سکون باید شد
خود را سوی خویش رهنمون باید شد
یک ذرّه اگر باشد و ما آن دانیم
یک لحظه ز خود بدان برون باید شد
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۷ - ماییم که جز درگهِ ما درگه نیست
برو به گوهر
ماییم که جز درگهِ ما درگه نیست
گرچه همه ماییم کسی آگه نیست
از خود تو به صد هزار فرسنگی دور
وز هستی ما، تا به تو، مویی ره نیست
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۸ - ای آن که بلی گوی الست از مایی
برو به گوهر
ای آن که بلی گوی الست از مایی
در هر دو جهان بلند و پست از مایی
بندیش که ما ترا چو ماییم همه
به زانکه تو خویش را، چو هست از مایی
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۹ - آن چیز کزو عالم و آدم بینم
برو به گوهر
آن چیز کزو عالم و آدم بینم
در هجده هزار عالم آن کم بینم
میپنداری که تو تویی نی تو تویی
برخیز ز راه تات محرم بینم
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۱۰ - ماییم که با ما نبود هیچ روا
برو به گوهر
ماییم که با ما نبود هیچ روا
چون هیچ نباشد نبود هیچ سزا
تو هیچ مباش تا نباشد هیچت
چون هیچ نباشی نبود هیچ ترا
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۱۱ - با اینهمه اختلاف و تمییز که هست
برو به گوهر
با اینهمه اختلاف و تمییز که هست
ماییم همه جز همه آن نیز که هست
اسرارِ وجود ماست هرچیز که بود
اطوارِ شهود ماست هرچیز که هست
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۱۲ - بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
برو به گوهر
بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
و آلوده نشد به خونِ کس انگشتم
وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق
رویارویم نشسته پُشتاپُشتم
عطار نیشابوری : باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شماره ۱۳ - گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است
برو به گوهر
گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است
چه عشق کدام عشق افسانه به است
روزی دو ز خانه رخت بردیم برون
با خانه شدیم زانکه هم خانه به است