تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۲ - ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
برو به گوهر
ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
نقش صفتت بر در و دیوار وجود
در پردهٔ کبریا نهان گشته ز خلق
بنشسته عیان بر سر بازار وجود
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۳ - هر گه که دلم با غمت انباز شود
برو به گوهر
هر گه که دلم با غمت انباز شود
صد در ز طرب بر رخ من باز شود
به زان نبود که جان فدای تو کنم
تیهو چو فدای باز شود باز شود
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۴ - تا دل ز علایق جهان حُرّ نشود
برو به گوهر
تا دل ز علایق جهان حُرّ نشود
هرگز صدف وجود پُر دُر نشود
پر می نشود کاسهٔ سرها از عقل
هر کاسه که سر نگون بود، پر نشود
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۵ - از رفته قلم هیچ دگرگون نشود
برو به گوهر
از رفته قلم هیچ دگرگون نشود
وز خوردن غم به جز جگر خون نشود
هان تا جگر خویش به غم خون نکنی
هر ذره هر آن چه هست افزون نشود
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۶ - رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
برو به گوهر
رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
زان دیده جهان دگرت دیده شود
گر تو ز سر پسند خود برخیزی
احوال تو سر به سر پسندیده شود
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۷ - می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
برو به گوهر
می‌زن نفسی، کاین دم از او می‌زاید
وین دم، دم ماست، گر تو را می‌شاید
گر در یابی، زنده بمانی جاوید
ور نه دم ماست، هم به ما می‌آید
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۸ - سیر آمده ای ز خویشتن می باید
برو به گوهر
سیر آمده ای ز خویشتن می باید
برخاسته ای ز جان و تن می باید
در هر منزل هزار بند افزون است
زین گرم روی بند شکن می باید
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۹ - رو خانه برو، که شاه ناگاه آید
برو به گوهر
رو خانه برو، که شاه ناگاه آید
ناگاه به نزد مرد آگاه آید
خرگاه وجود را از خود خالی کن
چون پاک شود، شاه به خرگاه آید
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۰ - ای از همه آزرده، بی آزار گذر
برو به گوهر
ای از همه آزرده، بی آزار گذر
وای مست فریب بوده، هشیار گذر
آرامگه نهنگ مرگ است دهنت
بر خوابگه نهنگ، بیدار گذر
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۱ - یا رب ز کرم بر من دل ریش نگر
برو به گوهر
یا رب ز کرم بر من دل ریش نگر
وی محتشما، بر من درویش نگر
خود می دانم لایق درگاه نی ام
بر من منگر، بر کرم خویش نگر
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۲ - ای از تو فتاده عالمی در شر و شور
برو به گوهر
ای از تو فتاده عالمی در شر و شور
فارغ شدهٔ غنی و مردم همه عور
تو با همه در حدیث و گوش همه کر
تو با همه در حضور و چشم همه کور
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۳ - زنهار در آن کوش که در زیر سپهر
برو به گوهر
زنهار در آن کوش که در زیر سپهر
با هیچ کس‌ات هیچ نپیوندد مهر
تا بو که از این هزاهزکون و فساد
بیرون شدنیت زود بنماید چهر
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۴ - عمر از پی افزون زر کاسته گیر
برو به گوهر
عمر از پی افزون زر کاسته گیر
صد گنج زر از رنج تن آراسته گیر
پس بر سر آن گنج چو بر صحرا برف
روزی دو سه بنشسته و برخاسته گیر
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۵ - دانی که چرا زنند این طبلک باز؟
برو به گوهر
دانی که چرا زنند این طبلک باز؟
تا گم شده‌گان به راه باز آیند باز
دانی که چرا دوخته اند دیدهٔ باز؟
تا باز به قدر خود کند دیده فراز
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۶ - در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
برو به گوهر
در هستی کون خویش، مردم ز آغاز
با خلق جهان و با جهان است انباز
وآنگه ز جهان و هر چه هست، اندر وی
آگه شود و همه به او گردد باز
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۷ - تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
برو به گوهر
تاریک شد از هجر دل افروزم، روز
شب نیز شد از آه جهان سوزم، روز
شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم
اکنون نه شبم شب است، نه روزم روز
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۸ - ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
برو به گوهر
ای خواجه تو خود چه دیده‌ای؟ باش هنوز
زین ره به کجا رسیده‌ای؟ باش هنوز
زآن جرعه کز آن سپهر سرگردان شد
یک قطره تو کی چشیده‌ای؟ باش هنوز
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۹۹ - تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
برو به گوهر
تا کی باشی ز عافیت در پرهیز
با خلق به آشتی و با خود به ستیز؟
ای خفتهٔ بی خبر اگر مرده نه‌ای
روز آمد و رفت، تا به کی خُسبی؟ خیز!
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۰ - بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
برو به گوهر
بیرون ز چهار عنصر و پنج حواس
از شش جهت و هفت خط و هشت اساس
سری است نهفته در میان خانهٔ جان
کان را نتوان یافت به تقلید و قیاس
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۱ - تا چند روی از پی تقلید و قیاس
برو به گوهر
تا چند روی از پی تقلید و قیاس
بگذر ز چهار اسم و از پنج حواس
گر معرفت خدای خود می طلبی
در خود نگر و خدای خود را بشناس