تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۸ - با هر تاری ساخته چون پود شوی
برو به گوهر
با هر تاری ساخته چون پود شوی
با جمله همه زیان بی سود شوی
در دیده عهد دوست چون دود شوی
زینگونه به کام دشمنان زود شوی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۶۹ - ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
برو به گوهر
ای گل نه ز گل ز دل همی بر رویی
دل را ز همه غمان فرو می شویی
ای گل تو عقیق رنگ و مشکین مویی
بر آب روان زیاده استی گویی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۰ - آخر نگذاردم فلک چون زاری
برو به گوهر
آخر نگذاردم فلک چون زاری
آخر بجهد فضل مرا بازاری
آخر بد ماندم جهان گلزاری
عذری خواهد ز من بهر آزاری
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۱ - ای دولت هند را جمالی دادی
برو به گوهر
ای دولت هند را جمالی دادی
ای شادی زین قبل به غایت شادی
ای چرخ تو در دهان عالم دادی
کای دولت شیرزاد باقی بادی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۲ - شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
برو به گوهر
شوخی صنمی خوشی کشی خندانی
طوطی سخنی و عندلیب الحانی
چون برده دلم به لابه و دستانی
لابد پس دل روم چو سرگردانی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۳ - عشق آتشی افروخت که از بسیاری
برو به گوهر
عشق آتشی افروخت که از بسیاری
در دوزخم افکند همی پنداری
دل سوخته بودی به هزاران زاری
گر آب دو چشم من نکردی یاری
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۴ - ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
برو به گوهر
ای بخت مرا سوخته خرمن کردی
بی جرم دو پای من در آهن کردی
در جمله مرا به کام دشمن کردی
با سگ نکنند آنچه تو با من کردی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۵ - در پیش گل وصال ما را بویی
برو به گوهر
در پیش گل وصال ما را بویی
وز پس همه ساله عیب ما را جویی
هر چند رخ وفای ما را شویی
کس نشنودا آنچه تو ما را گویی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۶ - گر چه کندت مساعدت روز بهی
برو به گوهر
گر چه کندت مساعدت روز بهی
آخر ز قضا به هیچ حیلت نرهی
تا هست بده چه فایده زآنکه نهی
دشمن ببرد خاک خورد گر ندهی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۷ - فر ابدی و نعمت جاویدی
برو به گوهر
فر ابدی و نعمت جاویدی
نخل عیشی و گلبن امیدی
خوبی و خوشی مشتری و ناهیدی
فرزند مهی نبیره خورشیدی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۸ - ای حورا زاده لعبت نوشادی
برو به گوهر
ای حورا زاده لعبت نوشادی
از باغ بهشت کی برون افتادی
بندیش که پیرایه به تن بنهادی
ای حسن تو پیرایه مادرزادی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۷۹ - بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
برو به گوهر
بنمودی مقنعی مهی ناگاهی
تا هر که پدید گشت چون گمراهی
او داشت فرو برده به چاهی ماهی
داری تو فرو برده به ماهی چاهی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۰ - ای نای هوا بریدم از نای دمی
برو به گوهر
ای نای هوا بریدم از نای دمی
او را دم گرم بوده تو سرد دمی
زو بود مرا خرمی از تو دژمی
او نای نشاط بود و تو نای غمی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۱ - عشوه دهیم همی سرابی گویی
برو به گوهر
عشوه دهیم همی سرابی گویی
بر من گذری همی شهابی گویی
گریان شوم از تو آفتابی گویی
نتوانم بی تو زیست آبی گویی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۲ - ای راوه اگر بهشت پیداست تویی
برو به گوهر
ای راوه اگر بهشت پیداست تویی
چیزی که در او ملک مهیا است تویی
آبی که در او سپهر والاست تویی
جویی که در او هزار دریاست تویی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۳ - ای شاه عدو بندی و هم قلعه گشای
برو به گوهر
ای شاه عدو بندی و هم قلعه گشای
ای خسرو جمجاه سکندر سیمای
ای رأی تو چون مهر فلک ملک آرای
زین بند رهیت را رهایی فرمای
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۴ - چون بلبل داریم برای رازی
برو به گوهر
چون بلبل داریم برای رازی
چون گل که نبوییم برون اندازی
شمعم که چو برفروزیم بگدازی
چنگم که ز بهر زدنم بنوازی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۵ - امید به زندگانیم نیست بسی
برو به گوهر
امید به زندگانیم نیست بسی
منصور سعید را بگویید کسی
هستت به خلاص عمر من دست رسی
کز جان رمقی مانده ست از تن نفسی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۶ - مسعود چو دربند گرفتار شدی
برو به گوهر
مسعود چو دربند گرفتار شدی
از فعل زمانه بر سر کار شدی
از مستی عز و ناز هشیار شدی
در جمله ز خواب دیر بیدار شدی
مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۸۷ - نالنده تر از نایم در قلعه نای
برو به گوهر
نالنده تر از نایم در قلعه نای
همسایه ماه گشتم از تندی جای
نه طبع مرا به جای و نه دست و نه پای
ای شاه جهان رحم کن از بهر خدای