تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۳۷ - زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
برو به گوهر
زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
زین روی بنفشه حلقه درگوش نمود
در باغ بنفشه را شرف زان افزود
کو حلقه به گوش زلف تو خواهد بود
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۳۸ - چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
برو به گوهر
چون نامهٔ تو نزد من آمد شب بود
برخواندم و زو شبی دگر کردم سود
پس نور معانی تو سر بر زد زود
اندر دو شبم هزار خورشید نمود
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۳۹ - خاقانی از آن کام که یارت ندهد
برو به گوهر
خاقانی از آن کام که یارت ندهد
نومیدی و چرخ داد کارت ندهد
در آرزوئی که روزگارت ندهد
غرقه شدی و زود گذارت ندهد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۰ - امشب نه به کام روزگار است آن مرد
برو به گوهر
امشب نه به کام روزگار است آن مرد
ناخورده شراب در خمار است آن مرد
آسیمه سر از فراق یار است آن مرد
القصه به طول‌ها چه زار است آن مرد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۱ - در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید
برو به گوهر
در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید
تا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید
در زیر درخت شاخ طوبی نگرید
بر آب روان سایهٔ موسی نگرید
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۲ - گر بد دارد و گر نکو او داند
برو به گوهر
گر بد دارد و گر نکو او داند
گر جرم کند و گر عفو او داند
تا زنده‌ام از وفا نگردانم سر
من بر سر اینم آن او او داند
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۳ - گردی لبت از لبم به بوسی آزرد
برو به گوهر
گردی لبت از لبم به بوسی آزرد
تب دوش تن مرا بیازرد به درد
امروز تبم برفت و تب خال آورد
تب خال مکافات لبم خواهد کرد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۴ - دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
برو به گوهر
دندان من ار دوش لبت رنجان کرد
تب با تن من به رنج صد چندان کرد
چون دست درازی به لبت دندان کرد
تب خال چرا لب مرا بریان کرد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۵ - رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
برو به گوهر
رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
لشکر گه آن زلف سر افکنده بود
زلفت به شکار دل پراکند آری
لشکر به شکارگه پراکنده بود
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۶ - غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد
برو به گوهر
غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد
جان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد
خاقانی اگر سرشک خونین ریزد
گو ریز که سیم شحنه زین برخیزد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۷ - صد باره وجود را فرو ریخته‌اند
برو به گوهر
صد باره وجود را فرو ریخته‌اند
تا همچو تو صورتی برانگیخته‌اند
سبحان الله ز فرق سر تا قدمت
در قالب آرزوی ما ریخته‌اند
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۸ - آهو بودی پلنگ ب دساز مگرد
برو به گوهر
آهو بودی پلنگ ب دساز مگرد
گرگ آشتیی بکن سر افراز مگرد
دانی که دلم ز عشق تو نیمه نماند
چون آمده‌ای ز نیمه ره باز مگرد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۴۹ - ای کشته مرا لعل تو مانند بسد
برو به گوهر
ای کشته مرا لعل تو مانند بسد
وی کشته به دندان بسد عاشق صد
دریاب مرا دلا سبک‌تر برکش
ز آن پیش که ترتر شود از آب نمد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۰ - خاقانی امید بر تو بیشی نکند
برو به گوهر
خاقانی امید بر تو بیشی نکند
کس بر تو بگاه عهد پیشی نکند
خویشان کهن عهد چو بیگانه شدند
بیگانهٔ نو رسیده خویشی نکند
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۱ - تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد
برو به گوهر
تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد
از چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
هرچشم که از چشم بدش چشم رسید
در چشمهٔ چشم تو چنان چشم مباد
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۲ - دری که شب افروزتر از اختر بود
برو به گوهر
دری که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشن‌تر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخور بود
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۳ - خاقانی را جور فلک یاد آید
برو به گوهر
خاقانی را جور فلک یاد آید
گر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
در رقص آید چو دل به فریاد آید
وز فریادش عهد ازل یاد آید
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۴ - رخسارهٔ عاشقان مزعفر باید
برو به گوهر
رخسارهٔ عاشقان مزعفر باید
ساعت ساعت زمان زمان‌تر باید
آن را که چو مه نگار در بر باید
دامن دامن، کله کله زر باید
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۵ - دلها همه در خدمت ابروی تو اند
برو به گوهر
دلها همه در خدمت ابروی تو اند
جان‌ها همه صید چشم جادوی تو اند
ترکان ضمیر من به شب‌های دراز
جوبک زن بام زلف هندوی تو اند
خاقانی : رباعیات
شماره ۱۵۶ - تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد
برو به گوهر
تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد
از نالهٔ او جهان بنالید به درد
از بس که طپانچه زد فرا روی چو ورد
روش چو فلک کبود و چون مه شد زرد