تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶۵ - محسن دائم سرش در سینه زده
برو به گوهر
محسن دائم سرش در سینه زده
از شنبه چرت تا بآدینه زده
با سجده ایزد آشنائیست سرش
پیشانی او ز پینگی پینه زده
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶۶ - از حادثه دورتر بصد مرحله است
برو به گوهر
از حادثه دورتر بصد مرحله است
آنکس که ستمکارتر از سلسله است
یکبار نشد خانه زنجیر خراب
با آنکه تمام عمر در زلزله است
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶۷ - بنگی عربی سوار جمازه چرت
برو به گوهر
بنگی عربی سوار جمازه چرت
از خویش سفر کند باندازه چرت
هرگز نگسیخت چرتش از چرت دگر
بستست ز تار مژه شیرازه چرت
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶۸ - برگرد تو ای قدوه نیکوکاران
برو به گوهر
برگرد تو ای قدوه نیکوکاران
روزی دو سه تب گشت چو خدمتکاران
می خواست که از خلق خوشت آموزد
راه روش سلوک با بیماران
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۶۹ - از جلوه شاهدان فرخ پی فتح
برو به گوهر
از جلوه شاهدان فرخ پی فتح
داد از پی هم ساقی دوران می فتح
تاریخ فتوحات شهنشاه جهان
کلکم بنوشت (آمده فتح از پی فتح)
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۰ - از باده گذشتیم بپاکان قسم است
برو به گوهر
از باده گذشتیم بپاکان قسم است
شستیم ز جام دست اگر جام جم است
توفیق ثبات هم خدا خواهد داد
آری تاریخ (هم ثبات قدم) است
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۱ - دستی نبود بر تو بداندیش ترا
برو به گوهر
دستی نبود بر تو بداندیش ترا
دارد حسد و کینه پس و پیش ترا
در قید دو شاخه هر دو دستت خواهم
تا پایه شوند منبر ریش ترا
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۲ - چون شاه جهان پادشه شیر شکار
برو به گوهر
چون شاه جهان پادشه شیر شکار
گردید به دولت پی نخجیر سوار
روزی به تفنگ خاصیان چل آهو
افکند و نیفکند به یک صید دو بار
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۳ - شاها بختت کشور اقبال گرفت
برو به گوهر
شاها بختت کشور اقبال گرفت
تیغت ز عدو ملک سر و مال گرفت
چل قلعه بیک سال گرفتی که یکیش
شاهان نتوانند بچل سال گرفت
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۴ - عالم روشن ز شمع اقبالت باد
برو به گوهر
عالم روشن ز شمع اقبالت باد
جمع آمده اجزای مه و سالت باد
هر جا شب وصل و روز عیدی باشد
عیش دو جهان قرین احوالت باد
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۵ - نی از گریه است ضعف چشمم نه زدرد
برو به گوهر
نی از گریه است ضعف چشمم نه زدرد
این پرده بروی کار هجران آورد
هر خانه که صاحبش سفر کرد از آن
ناچار در آن غبار بنشیند و گرد
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۶ - ساز تو همیشه غم فزای دل بود
برو به گوهر
ساز تو همیشه غم فزای دل بود
سرتاسر نغمه ات همه باطل بود
باد نفست گلشن آهنگ ندید
چون آب بهرزه رفته بیحاصل بود
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۷ - چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
برو به گوهر
چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
برقم اما فتاده در خرمن خویش
خود را دایم بر آب و آتش زده ام
پروانه کجاست همچو من دشمن خویش
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۸ - چون لاله خودیم آتش خرمن خویش
برو به گوهر
چون لاله خودیم آتش خرمن خویش
ما خود شده ایم خار پیراهن خویش
ما را به دو جرعه ساقی از خود برهان
تا چند به سر بریم با دشمن خویش
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۷۹ - اجداد شه جهان همه تاج ورند
برو به گوهر
اجداد شه جهان همه تاج ورند
اولاد چو آفتاب عالی گهرند
تا آدمش اجداد شه هفت اقلیم
تا محشرش اولاد شه بحر و برند
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۸۰ - شاه از حسب و نسب شه شاهانست
برو به گوهر
شاه از حسب و نسب شه شاهانست
یک یک اجداد او سکندر شانست
فرزندی او نام پدر کرده بلند
چون ابر که روشناس از بارانست
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۸۱ - دلخسته به پیش دادرس می آیم
برو به گوهر
دلخسته به پیش دادرس می آیم
آزرده ز گلشن بقفس می آیم
چون ساغر می بهر زمان در سفرم
پر می روم و تهی به پس می آیم
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۸۲ - هم زلف پریشان تو بر گشته ز ما
برو به گوهر
هم زلف پریشان تو بر گشته ز ما
هم عشوه پنهان تو برگشته ز ما
می داد گهی داد اسیران نگهت
او نیز چو مژگان تو برگشته زما
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۸۳ - تا وزن شهنشاه ترازو کردست
برو به گوهر
تا وزن شهنشاه ترازو کردست
شه گنج گهر بدامن او کردست
گستاخ بپای شاه چون روی نهاد
دارد دو سر این جرأت ازین رو کردست
کلیم کاشانی : رباعیات
شماره ۸۴ - با خویش همیشه ما در جنگ زدیم
برو به گوهر
با خویش همیشه ما در جنگ زدیم
صد عقده بکار این دل تنگ زدیم
رفتیم و بیار سنگدل دل بستیم
خود شیشه خود برده و بر سنگ زدیم