هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از خود به عنوان شمعی یاد میکند که پیراهن خود را به آتش میکشد و در خرمن خود میسوزد. او خود را دائماً در معرض آب و آتش قرار داده و از خود میپرسد که پروانهای مانند او که دشمن خود باشد، کجاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی شود. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند خودآزاری معنوی و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۷ - چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
برقم اما فتاده در خرمن خویش ۱
خود را دایم بر آب و آتش زده ام
پروانه کجاست همچو من دشمن خویش ۲
برقم اما فتاده در خرمن خویش ۱
خود را دایم بر آب و آتش زده ام
پروانه کجاست همچو من دشمن خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - ساز تو همیشه غم فزای دل بود
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - چون لاله خودیم آتش خرمن خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
