تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۴ - چون نرگست آغازه بدمستی کرد
برو به گوهر
چون نرگست آغازه بدمستی کرد
جان عزم سفر ز عالم هستی کرد
تا نزد من آورد صبا بوی ترا
گل شرح همی داد صبا سستی کرد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۵ - آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
برو به گوهر
آن دم که خم عشق بجوش آمده بود
جان از سر مستی بخروش آمده بود
روزیکه بما کاسه می میدادند
از هر طرفی صدای نوش آمده بود
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۶ - چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد
برو به گوهر
چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد
از دیده من گوهر غلطان افتاد
دندانش بقطره های شبنم ماند
کاندر دهن غنچه خندان افتاد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۷ - چون سرو سهی قد تو پیراسته شد
برو به گوهر
چون سرو سهی قد تو پیراسته شد
چون لاله بعنبر رخت آراسته شد
از بس که دلم فکر میانت میکرد
از فکرت باریک دلم کاسته شد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۸ - خورشید نماز شام چون روی تو دید
برو به گوهر
خورشید نماز شام چون روی تو دید
کرد از تو حجاب و روی در پرده کشید
او را چو برانگونه شفق دید که رفت
از چشم شفق در غم او خون بچکید
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۶۹ - خوش باش که جز تو دگری نیست پدید
برو به گوهر
خوش باش که جز تو دگری نیست پدید
وز آخرت الا خبری نیست پدید
امروز تمتعی ز دنیا بردار
کز حالت فردا اثری نیست پدید
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۰ - خطش رقم غالیه بر ماه کشید
برو به گوهر
خطش رقم غالیه بر ماه کشید
چشم بد از و دور که دلخواه کشید
نی نی غلطم زنک بر آئینه نشست
از بس که دل خسته من آه کشید
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۱ - خصمت که عناد با تو آغاز کند
برو به گوهر
خصمت که عناد با تو آغاز کند
چون کوف بود که قصد شهباز کند
آندم که بلندی طلبد دانی چیست
مورست که جان در سر پرواز کند
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۲ - خوشتر ز لب آن بت چین نوش که دید
برو به گوهر
خوشتر ز لب آن بت چین نوش که دید
نازکتر از انحلقه آن گوش که دید
پوشد کله اطلس و خوبش آید
زیباتر از آن ماه کله پوش که دید
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۳ - دل خون شد و فریادرسی راست نکرد
برو به گوهر
دل خون شد و فریادرسی راست نکرد
خوشتر ز غمت همنفسی راست نکرد
انزلف تو بر فرق سر ایمشک تتار
فرقیست که جز شانه کسی راست نکرد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۴ - در هجر تو از من اثر وعین نماند
برو به گوهر
در هجر تو از من اثر وعین نماند
کی وصل تو بینم چو مرا عین نماند
زین بیش ببود عین ما را دمعی
اکنون ز غم تو دمع را عین نماند
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۵ - در حال که جانان برم آید برود
برو به گوهر
در حال که جانان برم آید برود
و اندر پی آن رخ نماید برود
زان گریه کنم چو ابر کانماه چو برق
حالی که نقاب وا گشاید برود
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۶ - دلبر شب دوش چون ز رخ پرده گشود
برو به گوهر
دلبر شب دوش چون ز رخ پرده گشود
مه کرد طلوع و نور بر نور فزود
ماهش برهی نمود تا حاضر بود
چون ماه برفت او برهی ماه نمود
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۷ - دلبر بجفا ممتحنم میدارد
برو به گوهر
دلبر بجفا ممتحنم میدارد
آزرده دل و خسته تنم میدارد
بیخویشتنی من بگویم کز چیست
زانست که بیخویشتنم میدارد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۸ - روشن شود آنرا که هدایت باشد
برو به گوهر
روشن شود آنرا که هدایت باشد
کین دور وجود بینهایت باشد
در دایره هر نقطه که غایت گیری
شاید که همان نقطه بدایت باشد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۷۹ - پندم بشنو که هر که این پند شنود
برو به گوهر
پندم بشنو که هر که این پند شنود
شد حاصل عمر او بگیتی همه سود
هم زنگ غم از آینه دل بزدود
هم گوی مراد از همه اقران بربود
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۸۰ - ز اندیشه هر چه وصف مالی دارد
برو به گوهر
ز اندیشه هر چه وصف مالی دارد
دل ابن یمین همیشه خالی دارد
خود رفت هر آنچه رفت و نا امده است
خرم دل انکه ذوق و حالی دارد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۸۱ - شاها ز منت گر چه نمیآید یاد
برو به گوهر
شاها ز منت گر چه نمیآید یاد
روزی کرمت هم دهدم آخر یاد
تا عالم فانی بود از آتش و آب
وز خاک وز باد دولتت باقی باد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۸۲ - گردون نفسی بکار من دور نکرد
برو به گوهر
گردون نفسی بکار من دور نکرد
یکدم نگذشت تا دو صد جور نکرد
ان سعی که در هلاک من کرد بظلم
حقا که اسد بکشتن ثور نکرد
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۸۳ - گر دلبر ما غمخور ما خواهد بود
برو به گوهر
گر دلبر ما غمخور ما خواهد بود
درد دل ما عین دوا خواهد بود
جانان بعیادت ار قدم رنجه کند
بیماری ما به ز شفا خواهد بود