تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۰ - ایخواجه که از خلق بمال افزونی
برو به گوهر
ایخواجه که از خلق بمال افزونی
وز کوکبه صد برابر گردونی
از دوش اگر نیفکنی بار زکوة
در خاک فرو روی اگر قارونی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۱ - گر حج نکنی کجا بجایی برسی
برو به گوهر
گر حج نکنی کجا بجایی برسی
کی تا نروی برهنمایی برسی
حق در همه جاست کعبه زانست که تو
سعیی ببری تا بصفایی برسی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۲ - ایخواجه که در حقیقت حق کوشی
برو به گوهر
ایخواجه که در حقیقت حق کوشی
رمزیست در احرامش اگر باهوشی
یعنی که ز کسوت ریایی بدر آ
تا خلعت رحمت الهی پوشی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۳ - هر گاه که در معنی قرآن برسی
برو به گوهر
هر گاه که در معنی قرآن برسی
بیشک بطلسم گنج پنهان برسی
قرآن همه گنجنامه سر حق است
گر فهم کنی به سر سبحان برسی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۴ - گر منکر حشر و نشر و رستاخیزی
برو به گوهر
گر منکر حشر و نشر و رستاخیزی
در نقش غلط ز عقل رنگ آمیزی
هر شامگهت روز پسین است ز خواب
هر صبح، قیامتی که بر میخیزی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۵ - هر چند که جز بلطف باری نخوری
برو به گوهر
هر چند که جز بلطف باری نخوری
سعیی بنما که تا نکاری نخوری
چون طفل اگرت شیر مادرت روزیست
بی آنکه طلب کنی بزاری نخوری
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۶ - بی تربیت حکیم چیزی نشوی
برو به گوهر
بی تربیت حکیم چیزی نشوی
بی خدمتی از اهل تمیزی نشوی
گر جود عزیزی نکشی روزی چند
گر یوسف مصری که عزیزی نشوی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۷ - گر در نظر خجسته فالی برسی
برو به گوهر
گر در نظر خجسته فالی برسی
بنشین به ادب تا به مآلی برسی
از شوخی خود شکسته شد شاخ بهار
شوخی نکنی تا به کمالی برسی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۸ - آن به که بکس مزاح بازی نکنی
برو به گوهر
آن به که بکس مزاح بازی نکنی
تا رخنه بکار سر فرازی نکنی
رویت نشود کبود از سیلی کس
چون سوسن اگر زبان درازی نکنی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۹۹ - خوش زی بکسان که بینی از دهر خوشی
برو به گوهر
خوش زی بکسان که بینی از دهر خوشی
ور جور کنی همانقدر جور کشی
نیشی که زنی ترا همان نیش زنند
کان زهر که خود چشانده یی باز چشی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۰ - از مهر بتان اگر چه فرسوده شوی
برو به گوهر
از مهر بتان اگر چه فرسوده شوی
رغبت نکنی کز پی بیهوده شوی
گر پاکدلی بترس از آلایش نفس
کالوده شوی و سخت آلوده شوی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۱ - در خانه اگر نکو سرشتی داری
برو به گوهر
در خانه اگر نکو سرشتی داری
بی چشم بدان عجب بهشتی داری
ور بد گهری نعوذ بالله باشد
چون دوزخیان عذاب زشتی داری
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۲ - گر بخت مدد کند که بویی ببری
برو به گوهر
گر بخت مدد کند که بویی ببری
برخیزی و ره بجستجویی ببری
میدان فلک پر است از گوی مراد
باشد که تو از میانه گویی ببری
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۳ - ای آنکه چو نخل تازه آراسته یی
برو به گوهر
ای آنکه چو نخل تازه آراسته یی
فیروزی بخت از خدا خواسته یی
فردا است خزان پیری و سستی عمر
سستی مکن امروز که نوخاسته یی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۴ - ای گوهر دل که گنج شاهی داری
برو به گوهر
ای گوهر دل که گنج شاهی داری
حیران توام که هر چه خواهی داری
موجود شود هر آنچه مقصود تواست
پیداست که نشأه الهی داری
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۵ - یارب به کام دولت خویش رسی
برو به گوهر
یارب به کام دولت خویش رسی
یعنی به کمال همت خویش رسی
هر چند گذشت از فلک مرتبه ات
خواهم که به صد مرتبه زین بیش رسی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۶ - پروانه صفت اهلی اگر سوخته یی
برو به گوهر
پروانه صفت اهلی اگر سوخته یی
زانست که بر شمع نظر دوخته یی
در آتش خویش اگر بسوزی خاموش
کین آتش جانسوز خود افروخته ییی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۷ - گر بر عدم و وجود عالم نفسی
برو به گوهر
گر بر عدم و وجود عالم نفسی
میبود بقدر غیرتم دسترسی
میسوختم آیینه هستی همه را
تا صورت خوب او نمیدید کسی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۸ - آن گل که بنازکی ندارد بدلی
برو به گوهر
آن گل که بنازکی ندارد بدلی
بر دامن او مباد خار و خللی
روزی سوی من آید و روزی سوی غیر
هر روز برآید آفتاب از محلی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۰۹ - خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
برو به گوهر
خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی
آشفته دل است از غم موی کسی
چون نیست گزیرش ز غمی هر که بود
باری غم دل به شادی روی کسی