تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۱ - من کز نم دیده آسیا گردانم
برو به گوهر
من کز نم دیده آسیا گردانم
کشتی بر خشک در سفر چون رانم
یک نامه نمی نویسد آن جانانم
این نامه نا نوشته تا کی خوانم
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۲ - یک چند نهان سوی دل آرام شدیم
برو به گوهر
یک چند نهان سوی دل آرام شدیم
و اکنون به عیان جفت می و جام شدیم
ترسیدن ما همه ز بدنامی ماست
اکنون ز چه ترسیم که بدنام شدیم
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۳ - آن رفت که کردمی نگه سوی تو من
برو به گوهر
آن رفت که کردمی نگه سوی تو من
خوشدل شدمی بدیدن روی تو من
رو رو که چو آگه شوم از خوی تو من
گر مشک شوی هم نکنم بوی تو من
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۴ - این لشکر شاه فتح یابند همه
برو به گوهر
این لشکر شاه فتح یابند همه
در نیزه گزاردن شهابند همه
چون ذره اگر چه بی حسابند همه
در تیغ زدن چو آفتابند همه
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۵ - ای جان دل ریش بر مهان بیش منه
برو به گوهر
ای جان دل ریش بر مهان بیش منه
ای کاه ضعیف کوه بر خویش منه
کوته تر از آن است که پنداری عمر
چندین امل دراز در پیش منه
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۶ - در خواب ندید چرخ اعلا چو منی
برو به گوهر
در خواب ندید چرخ اعلا چو منی
در جوف صدف نیافت دریا چو منی
وانگه چو توئی جفا کند با چو منی
در غصه چون توئی دریغا چو منی
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۹۷ - ای سر تا پا به تازگی سرو سهی
برو به گوهر
ای سر تا پا به تازگی سرو سهی
از جمله نیکوان به خوبی تو بهی
بر حسن و جمال بیش می افزاید
چشم آر و را چو خاک بر روی نهی
فضولی : رباعیات
شماره ۱ - ای کرده به لطف خود مکرم ما را
برو به گوهر
ای کرده به لطف خود مکرم ما را
وز خاک سیه ساخته آدم ما را
آموخته علمهای مبهم ما را
افراخته سر به هر دو عالم ما را
فضولی : رباعیات
شماره ۲ - ای معرفتت وسیله خلقت ما
برو به گوهر
ای معرفتت وسیله خلقت ما
لطف تو خمیر مایه طینت ما
لازم شده طاعت تو بر ذمت ما
با آنکه تو بی نیازی از طاعت ما
فضولی : رباعیات
شماره ۳ - گر اهل دلی بده رضایی بقضا
برو به گوهر
گر اهل دلی بده رضایی بقضا
از دایره رضا منه بیرون پا
دریاب که دارد عدد لفظ رضا
یمن و شرف هزار و یک نام خدا
فضولی : رباعیات
شماره ۴ - عشق تو که آزرد دل زار مرا
برو به گوهر
عشق تو که آزرد دل زار مرا
پر ساخت ز خون دیده خونبار مرا
خواهم که بسوزد دل بیمار مرا
آزاد کند جان گرفتار مرا
فضولی : رباعیات
شماره ۵ - ای شیفته عشق تو جان و دل ما
برو به گوهر
ای شیفته عشق تو جان و دل ما
آمیخته شوق تو آب و گل ما
خاک سر کویت همه جا منزل ما
ذوق غم عشقت همه دم حاصل ما
فضولی : رباعیات
شماره ۶ - ای زلف تو سرمایه رسوایی ما
برو به گوهر
ای زلف تو سرمایه رسوایی ما
عشق تو بهار گل شیدایی ما
رخسار تو شمعیست که می افروزد
از پرتو او چراغ بینائی ما
فضولی : رباعیات
شماره ۷ - ماییم که نیست هیچ کس همدم ما
برو به گوهر
ماییم که نیست هیچ کس همدم ما
ما در غم کس نه ایم و کس در غم ما
نی ما خبر از مردم عالم داریم
نی مردم عالم خبر از عالم ما
فضولی : رباعیات
شماره ۸ - عمریست که باز عشق یارست مرا
برو به گوهر
عمریست که باز عشق یارست مرا
دل در غم عشق بی قرارست مرا
گشتست گره گشای کارم غم عشق
با غیر غم عشق چه کارست مرا
فضولی : رباعیات
شماره ۹ - در جان غم عشق تو نهانست مرا
برو به گوهر
در جان غم عشق تو نهانست مرا
آرام دل و راحت جانست مرا
جا کرده بسان خون درون رگ و پی
این زندگی که هست از آنست مرا
فضولی : رباعیات
شماره ۱۰ - تا گشت دل زار ز دلدار جدا
برو به گوهر
تا گشت دل زار ز دلدار جدا
شد طاقت و راحت از دل زار جدا
از یار جدا نمی توان بود دمی
چون زنده کسی بماند از یار جدا
فضولی : رباعیات
شماره ۱۱ - بخرام که بینم قد رعنای ترا
برو به گوهر
بخرام که بینم قد رعنای ترا
نظاره کنم چهره زیبای ترا
مستانه بپای تو نهم هر دم سر
بر دیده کشم خاک کف پای ترا
فضولی : رباعیات
شماره ۱۲ - سودای سر زلف تو دارم همه شب
برو به گوهر
سودای سر زلف تو دارم همه شب
اینست سبب که بی قرارم همه شب
چون شمع بیاد مهر رویت تا صبح
می سوزد دل در انتظارم همه شب
فضولی : رباعیات
شماره ۱۳ - کام دل زار ما روا کن یارب
برو به گوهر
کام دل زار ما روا کن یارب
توفیق سخن نصیب ما کن یارب
ما را به ازین سخن سرا کن یارب
گویا به ثنای مصطفا کن یارب