تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۰ - هر دم عمل خیر تبه خواهم کرد
برو به گوهر
هر دم عمل خیر تبه خواهم کرد
دایم به خطا نامه سیه خواهم کرد
از معصیتم فزون شود مغفرتش
هرچند عطا کند گنه خواهم کرد
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۱ - با موکب شه دل خرابی چه کند؟
برو به گوهر
با موکب شه دل خرابی چه کند؟
با قافله تشنه سرابی چه کند؟
من مفلس و مست حسن سر تا قدمت
با میکده ای دل کبابی چه کند؟
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۲ - گوهر ز محیط راز می باید داد
برو به گوهر
گوهر ز محیط راز می باید داد
از تحت سوی فراز می باید داد
دولاب شو ارنه چرخ چون برگردد
هرچیز کشیده باز می باید داد
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۳ - گل طرف کلاه بر بناگوش افکند
برو به گوهر
گل طرف کلاه بر بناگوش افکند
پوشید لباس روز و شب پوش افکند
مشاطه باد شانه زد جعد شمیم
وز هر طرفیش طره بر دوش افکند
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۴ - رزقم همه از طبع گهر سنج آید
برو به گوهر
رزقم همه از طبع گهر سنج آید
گنجیم به هر قدم به پا رنج آید
زان دم که درین مزرع دهقان گشتم
دایم سر بیلم به سر گنج آید
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۵ - آن سو که منم فیض فرو می آید
برو به گوهر
آن سو که منم فیض فرو می آید
ذوق و فرحم از همه سو می آید
بالاتر ازین کاخ و گلستان که تویی
جایی است که از بهشت بو می آید
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۶ - بر تن مفزا که نفس سرکش گردد
برو به گوهر
بر تن مفزا که نفس سرکش گردد
بر عقل متن که طبع ازو خوش گردد
در آتش عشق سوز تا نور شوی
پروانه غذای روح آتش گردد
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۷ - من خام قمارم و حریفم استاد
برو به گوهر
من خام قمارم و حریفم استاد
صدبار گشاد داده و بسته گشاد
از هستی من بغیر نامت نبود
همچون نقطه زیاده در نرد زیاد
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۸ - تقدیر و ارادت به مرادت خیزند
برو به گوهر
تقدیر و ارادت به مرادت خیزند
جان ها ز عدم به اعتمادت خیزند
لوح تو کتاب محو و اثبات حق است
از سهو تو میرند و به یادت خیزند
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۷۹ - رو جانب حق از همه سو باید بود
برو به گوهر
رو جانب حق از همه سو باید بود
در کوشش نفی مو به مو باید کرد
از بهر ظهور تو نهان گشته تو را
در ستر خود و ظهور او باید بود
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۰ - زین بیم که آورد طرب تفرقه بار
برو به گوهر
زین بیم که آورد طرب تفرقه بار
بلبل نکند به باغ یک جای قرار
گل جامه دریده بر سر شاخ آید
از بس که به دامنش درآویزد خار
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۱ - ای بلبل بی قرار غوغا بردار
برو به گوهر
ای بلبل بی قرار غوغا بردار
بخروش و گره از دل شیدا بردار
خوبی بهار شد به افسوس بنال
گل می رود از قفاش آوا بردار
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۲ - برگیر نقاب و بختم از جا بردار
برو به گوهر
برگیر نقاب و بختم از جا بردار
بنمای رخ و لاله حمرا بردار
جان در ته پای می رود زلف بکش
در از سر زلف می رود پا بردار
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۳ - جان را به پذیره آی از جا بردار
برو به گوهر
جان را به پذیره آی از جا بردار
زان پیش که شوقم بکشد پا بردار
جان و دل و دیده ارمغان آورده
آیینه ای از بهر تماشا بردار
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۴ - هرگز نشود دار فنا جای قرار
برو به گوهر
هرگز نشود دار فنا جای قرار
بی گریه کس از رحم نیاید به کنار
گل جامه دریده بر سر شاخ آید
از بس که به دامنش درآویزد خار
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۵ - از ضعف تنت رفته توان همه کس
برو به گوهر
از ضعف تنت رفته توان همه کس
وز درد تو خسته استخوان همه کس
یک تن ز ملامت تو بی دردی نیست
پیوند به جان تست جان همه کس
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۶ - عاشق که طریق عشق آموزندش
برو به گوهر
عاشق که طریق عشق آموزندش
چون شعله ز پا تا به سر افروزندش
دل شمع صفت زنده بود در آتش
می میرد اگر دمی نمی سوزندش
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۷ - دم چند فروزی از سخن چینی خویش
برو به گوهر
دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی شوی ز رنگینی خویش
از من مزه ای طلب که مغز از سخنم
رستست چو نی شکر ز شیرینی خویش
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۸ - صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
برو به گوهر
صد ره شده ام به بیخ و بن جویی خویش
یک زشت ندیده ام به نیکویی خویش
بی یار بمانده ام ز بدخویی خویش
با خویش نشسته ام به بدگویی خویش
نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۸۹ - گلشن که بهار ساخته جانورش
برو به گوهر
گلشن که بهار ساخته جانورش
طاووس نگارین شده پا تا به سرش
ترسند که از شکفتگی برپرد
بافند ز ابر دام بر بال و پرش