باب المشاهدات
فقرۀ ۲۷
بخش ۱۷۵ - در بیان آنکه شرط صحبت آنست که همه اصحاب در معرض آن باشند که چون در یکدیگر عیبی بینند به قول یا فعل دفع آن بکنند
بخش ۹ - خردنامهٔ سقراط
شماره ۶۴ - پا ز حد خویش بیرون نمی باید نهاد
بخش ۶۹ - در بیان آنکه هر کرا در این عالم کار تمام نشد با وجود چندین آلت که حق تعالی بوی داده است بعد از آنکه آلتش نماند از او چه کار خواهد آمدن نه در قرآن میفرماید که و من کان فی هذه اعمی فهو فی الآخرة اعمی. و در تقریر آنکه در افواه است که چون مرید شیخی شدی بعد از او نشاید شیخی دیگر گرفتن این سخن نزد اولیاء و اهل تحقیق خطاست.
بخش ۱۱ - ابوسعید مهنه قُدِّسَ سِرُّه
حکایت ۹۶ - خواجه امام بوعلی فارمدی گفت، قدس اللّه روحه العزیز، کچون من بخدمت شیخ بوالقسم گرگانی رسیدم و او مرا بانواع ریاضتها فرمود و مهذب و مؤدب شدم، او مرا باب
حکایت ۱۰۳ - وقتی درویشی در پیش شیخ خانقاه میرُفت، شیخ گفت ای اَخی چون گوی میباش در پیش جاروب، چون کوهی مباش در پس جاروب.
شماره ۷۶ - شیخ را پرسیدند کی اگر کسی خواهد کی راه بیپیری برود تواند؟ شیخ گفت نتواند از آنک
بخش ۴۱ - احمد بن محمَّد بن سهل بن عطا اَلْاَدَمِی
شماره ۶۲ - ای قناعت مژده ای ده شاه هفت اقلیم را
فصل - معالجه غضب
شماره ۲۱۵ - طالب یار، اول او را یار می باید شدن
شماره ۲۱۹ - گر طالب بقایی اول فنا طلب کن
شماره ۸۶ - نبود گرت عطا، برخ سائلان بخند
شماره ۹۹ - از هر که دهد پند شنودن باید
بخش ۳۰۴ - العبره
شمارهٔ ۴۶ - نرم خویی
درس معلم