شماره ۱۵۷ - آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت
شماره ۲۳۴ - آیین ستمگری که عالم دراد
شماره ۲۸۸ - آنرا که چو تونگار در خور باشد
شماره ۳۱۷ - بیداد جهان بسر نخواهد آمد
شماره ۳۶۲ - راز من و تو چو هر کسی می گویند
شماره ۳۸۰ - آنرا که بمردمی اشارت نبود
شماره ۴۲۳ - کوه دیده که تا بر وطن خود گرید
شماره ۴۳۲ - ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر
شماره ۴۳۴ - تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر
شماره ۴۶۲ - باور نکنی که خوب رویان یکسر
شماره ۴۶۷ - زین گونه که شد خوار و فرومایه هنر
شماره ۵۰۳ - از غایت آنکه هست بر من نازش
شماره ۶۰۷ - گفتم ز فراق جاودان می ترسم
شماره ۶۱۲ - عمری رخ یکدگر ندیدیم به چشم
شماره ۶۸۰ - ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن
شماره ۷۱۴ - شد راز من و تو ای صنم فاش کنون
شماره ۷۹۶ - بر رغم من ار گرفته بودی یاری
شماره ۸۰۰ - بر شخص تو چون کرد زیان بیماری
شمارهٔ ۲ - و له یمدح المرلی رکن الدین مسعود حین انصرافه من خوارزم و یذکر ماجری
شمارهٔ ۵ - وله ایضاً فیه