اجتماعی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۱۵۷ - آمد بر من چو بر کفم زر پنداشت کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۳۴ - آیین ستمگری که عالم دراد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۸۸ - آنرا که چو تونگار در خور باشد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۱۷ - بیداد جهان بسر نخواهد آمد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۶۲ - راز من و تو چو هر کسی می گویند کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۳۸۰ - آنرا که بمردمی اشارت نبود کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۲۳ - کوه دیده که تا بر وطن خود گرید کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۲ - ماییم چو خر گه همه بر بسته کمر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۴ - تا ز رنکنی از دهن کیسه بدر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۶۲ - باور نکنی که خوب رویان یکسر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۶۷ - زین گونه که شد خوار و فرومایه هنر کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۵۰۳ - از غایت آنکه هست بر من نازش کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۶۰۷ - گفتم ز فراق جاودان می ترسم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۶۱۲ - عمری رخ یکدگر ندیدیم به چشم کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۶۸۰ - ای رسم تو در ناکس و کس پیوستن کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۱۴ - شد راز من و تو ای صنم فاش کنون کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۷۹۶ - بر رغم من ار گرفته بودی یاری کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۸۰۰ - بر شخص تو چون کرد زیان بیماری کمال‌الدین اسماعیل قصاید شمارهٔ ۲ - و له یمدح المرلی رکن الدین مسعود حین انصرافه من خوارزم و یذکر ماجری کمال‌الدین اسماعیل قصاید شمارهٔ ۵ - وله ایضاً فیه