اجتماعی

فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱۷ - با عزم متین شتاب می باید کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۰ - آن میر که جا در اطلس وقاقم کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۳ - وستال پی دفاع دل یکدله کرد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۶ - گر بر دل ما گرد ملالت باشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲۸ - آخر دل من ز غصه خون خواهد شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۱ - یا هم چو ضعیف منزوی باید شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۲ - در مسلک مالک ملکی سالک شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۳ - یکدم دل ما غمزدگان شاد نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۴ - یک دم دل ما غمزدگان شاد نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۳۵ - هر خویش چو نقش در و دیوار نشد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۰ - دوشینه لوای صلح افراشته شد فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۴ - این قوم که تا کشور ما تاخته اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۵ - بس هم نفسان نرد غلط باخته اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۶ - آنانکه لوای فقر افراخته اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۷ - آنانکه سوار اسب گلگون شده اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۸ - ابناء بشر جمله ز یک عائله اند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴۹ - آنانکه پریر قلب ما را خستند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۰ - آن سلسله ای که از امیران هستند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۱ - تجار ز فقر ناشکیبا گشتند فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵۲ - آنانکه به عدل و داد مفتون گشتند