اجتماعی

فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۶۶ - ز خود آرائی تن جامه جان چاک می خواهم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۷۰ - بباد روی گلی در چمن چو ناله کنم فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۱ - آن زمان که بنهادم سر به پای آزادی فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۲ - دست اجنبی افراشت، تا لوای ناامنی فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۸ - قسم به عزت و قدر و مقام آزادی فرخی یزدی غزلیات شماره ۱۸۹ - دل ز غم یک پرده خون شد پرده پوشی تا به کی فرخی یزدی رباعیات شماره ۴ - دردا که ز جهل درد نادانی ما فرخی یزدی رباعیات شماره ۸ - امروز محصلین ز اعلی تا پست فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۱ - هر مملکتی در این جهان آباد است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۲ - روزی که شرار بغض و کین شعله ور است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۴ - هر روز در این خرابه جنگی دگر است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۵ - جان بنده رنج و زحمت کارگر است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۶ - دنیای ضعیف‌کُش که از حق دور است فرخی یزدی رباعیات شماره ۱۹ - در مسلک ما طریق مطلوب خوش است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۰ - ای جعبه رأی را چه دین و کیش است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۱ - نادانی و جهل تا که ما را کیش است غزالی رکن سوم - رکن مهلکات بخش ۷۹ - پیدا کردن رخصت در پنهان داشتن معصیت فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۲ - تحکیم اساس بر مؤسس فرض است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۳ - در ملک وجود خودنمائی غلط است فرخی یزدی رباعیات شماره ۲۷ - مظلوم کشی طریقه محتشم است