شماره ۲۸ - مائیم به امر، پای ناآورده
شماره ۱۰ - ای جان تو در ذُلِّ جدائی قانع
شماره ۳ - هر کز پی دنیای دنی خواهد بود
شماره ۴ - دنیای دنی چیست سرای ستمی
شماره ۱۹ - قومی که زمین به یک زمان بگرفتند
شماره ۳۱ - از بس که غم دنیی مردار خوری
شماره ۳۴ - کی نیک افتد ترا که بد میباشی
شماره ۴۸ - ای خلق چرا در تب و تفتید آخر
شماره ۲ - تا تفرقه میبود به هر سوی از تو
شماره ۲۵ - امروز چو جمله عمر ضایع کردی
شماره ۵۲ - از آز و طمع بیخور و خفتیم همه
شماره ۷ - گاهی به قبولِ خلق خواهی آویخت
شماره ۱۵ - قومی که به خاک مرگ سر بازنهند
شماره ۲۲ - بس داغ که چرخ بر دلِ ریش کشید
شماره ۳ - کس بر سر جیحون رقمی جوید باز
شماره ۱۲ - با کس بنسازی همه بی کس باشی
شماره ۳۳ - امشب ز پگاهی به خروش آمدهای
شماره ۷ - رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
شماره ۴۲ - مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
در بیان اولیائی که تحصیل علم کرده باشند و اولیائی که امی باشند