تکبیت ۱۱۸۵ - نخل صنوبرم که درین باغ دلفریب
تکبیت ۱۱۹۶ - از دیده هرچه رفت، ز دل دور میشود
تکبیت ۱۲۳۵ - حسرت ما را به عمر رفته، چون برگ خزان
تکبیت ۱۲۴۸ - نیست ممکن از پشیمانی کسی نقصان کند
تکبیت ۱۲۵۶ - داغ عشق تو ز اندازهٔ ما افزون است
تکبیت ۱۲۷۶ - آن سوختهجانم که اگر چون شرر از خلق
تکبیت ۱۲۸۹ - دو چشم شوخ تو با یکدیگر نمیسازند
تکبیت ۱۳۵۲ - در حسرت یک مصرع پرواز بلند است
تکبیت ۱۳۵۴ - یک دل غمگین، جهانی را مکدّر میکند
تکبیت ۱۳۶۴ - خون میخورد کریم ز مهمان سیرچشم
تکبیت ۱۴۰۶ - نمیدانم کجا آن شاخ گل را دیدهام صائب
تکبیت ۱۴۱۳ - خاطرت از شکوهٔ ما کی پریشان میشود؟
تکبیت ۱۴۱۴ - درین راه به دل نزدیک، گمراهی نمیباشد
تکبیت ۱۴۴۷ - ز پیری میکند برگ سفر یک یک حواس من
تکبیت ۱۴۷۷ - ز نالههای غریبانه منع ما نکنی
تکبیت ۱۴۹۶ - به امّید رهایی با تو حال خویش میگفتم
تکبیت ۱۴۹۷ - تویی در دیدهام چون نور و محرومم ز دیدارت
المقالة السّابعة
نشستن موبد در بزم با ویس و رامین و سرود گفتن رامین به حال خود
رسیدن رامین به مرو نزد ویس