اخلاق

رودکی ابیات پراکنده شماره ۲۵ - همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست رودکی ابیات پراکنده شماره ۲۸ - لاد را بر بنای محکم نه رودکی ابیات پراکنده شماره ۳۲ - با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست رودکی ابیات پراکنده شماره ۳۷ - راهی آسان و راست بگزین، ای دوست رودکی ابیات پراکنده شماره ۳۹ - از جود قبا داری پوشیده مشهر رودکی ابیات پراکنده شماره ۴۸ - یافتی چون که مال غره مشو رودکی ابیات پراکنده شماره ۵۴ - هر آن کریم که فرزند او بلاده بود رودکی ابیات پراکنده شماره ۶۸ - در عمل تا دیر بازی و درازی ممکنست رودکی ابیات پراکنده شماره ۷۴ - از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود رودکی ابیات پراکنده شماره ۷۸ - بسا کسا! که جوین نان همی نیابد سیر رودکی ابیات پراکنده شماره ۸۱ - هر کو برود راست نشستست به شادی رودکی ابیات پراکنده شماره ۸۲ - چون جامهٔ اشن به تن اندر کند کسی رودکی ابیات پراکنده شماره ۸۵ - کافور تو با کوس شد و مشک همه ناک رودکی ابیات پراکنده شماره ۸۹ - چو هامون دشمنانت پست بادند رودکی ابیات پراکنده شماره ۹۵ - تا درگه او یابی مگذرد به در کس رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۰۶ - یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۰۷ - گر همه نعمت یک روز به ما بخشد رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۳۱ - ای دریغ! آن حر، هنگام سخا حاتم فش رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۳۳ - نیست از من عجب که: گستاخم رودکی ابیات پراکنده شماره ۱۴۳ - ای خون دوستانت به گردن، مکن بزه