شماره ۱۲۶ - بی قیمت است شکر از آن دو لبان اوی
غزل ۳۶ - مخز به نیم جو آن صحبتی که باغرض است
غزل ۵۲ - بتا نامسلمانیی میکنی
غزل ۹۶ - هر کرا کن مکن و هوش و خرد در کار است
غزل ۱۴۵ - بیدار شو دلا که جهان جای خواب نیست
غزل ۱۴۷ - بوسه به قیمت دهد جان ببرد رایگان
غزل ۱۷۳ - خصم بسی طعنه زد دوست بسی پند داد
غزل ۱۷۸ - در نیک کوش کت بد و نیک اربه طینتست
غزل ۱۸۹ - چوکارهای جهانست جمله بی بنیاد
غزل ۱۹۸ - سخن همان قدری گو که من توانم زیست
غزل ۲۲۳ - زاهد از صومعه زنهار که بیرون نروی
غزل ۲۳۵ - چون عاشق صادق شدی ایمن منشین زانک
غزل ۲۴۰ - بر پنج روز نیکویی چندین مناز و بد مکن
غزل ۲۴۲ - آتش همگی گلست و ریحان
غزل ۲۵۵ - دلی کز نیکوان دردی ندارد
غزل ۲۷۴ - ای آنکه ز دردت خبری نیست مکن عیب
غزل ۲۷۸ - که می آید چنین یارب مگر مه بر زمین آمد
غزل ۲۸۳ - ز اهل عقل نپسندد خردمند
غزل ۲۸۸ - مکن عیب ار بنالد جان چو نقد تن همه بردی
غزل ۲۸۹ - ناز کم کن که نکویی به کسی دیر نماند