اخلاق

مولوی رباعیات رباعی ۵۱۵ - از آدمیی دمی بجائی ارزد مولوی رباعیات رباعی ۵۲۷ - از نیکی تو طبع بداندیش نماند مولوی رباعیات رباعی ۵۳۸ - اندر ره فقر دیده نادیده کنند مولوی رباعیات رباعی ۵۴۰ - اندیشهٔ هشیار تو هشیار کشد مولوی رباعیات رباعی ۵۴۶ - ای اطلس دعوی ترا معنی برد مولوی رباعیات رباعی ۵۴۹ - ای اهل مناجات که در محرابید مولوی رباعیات رباعی ۵۵۳ - ای دل سر آرزو به پای اندر بند مولوی رباعیات رباعی ۵۵۴ - ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد مولوی رباعیات رباعی ۵۶۰ - ای قوم که برتر از مه و مهتابید مولوی رباعیات رباعی ۵۷۱ - این واقعه را سخت بگیری شاید مولوی رباعیات رباعی ۵۷۶ - بخشای بر آن بنده که خوابش نبود مولوی رباعیات رباعی ۵۷۷ - بر بنده بخند تا ثوابت باشد مولوی رباعیات رباعی ۵۸۴ - بس درمانها کان مدد درد شود مولوی رباعیات رباعی ۵۸۵ - بسیار تو را خسته روان باید شد مولوی رباعیات رباعی ۵۸۹ - بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد مولوی رباعیات رباعی ۵۹۶ - بی‌زارم از آن لعل که پیروزه بود مولوی رباعیات رباعی ۶۰۷ - تا رهبر تو طبع بدآموز بود مولوی رباعیات رباعی ۶۰۹ - تا گوهر جان در این طبایع افتاد مولوی رباعیات رباعی ۶۱۳ - تنها بمرو که رهزنان بسیارند مولوی رباعیات رباعی ۶۲۷ - جائیکه در او چون نگاری باشد